Synaptosom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Synaptosomyartefaktowe struktury powstałe podczas frakcjonowania preparatów tkanki nerwowej będące oderwanymi zakończeniami nerwów (aksony), zawierającymi w szczególności obszar synaptyczny wraz z przylegającymi do niego rejonami komórki nerwowej oraz z błoną komórki postsynaptycznej. Synaptosomy zamykają w swoim wnętrzu pęcherzyki synaptyczne i są bogate w białka synaptyczne[1].

Synaptosomy tworzą się podczas mechanicznego odrywania zakończeń nerwowych podczas procesu izolacji np. na drodze wirowania różnicowego. Są źródłem do izolacji pęcherzyków synaptycznych oraz służą do badań funkcji i budowy synaps na poziomie molekularnym[2].

Synaptosomy zostały po raz pierwszy wyizolowane w 1958 roku, a dwa lata później za pomocą mikroskopii elektronowej potwierdzono ich pochodzenie[2]. Termin synaptosomy został wprowadzony przez V. P. Whittakera i współpracowników[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 VP. Whittaker, IA. Michaelson, RJ. Kirkland. The separation of synaptic vesicles from nerve-ending particles ('synaptosomes').. „Biochem J”. 90 (2), s. 293-303, Feb 1964. PMID 5834239. 
  2. 2,0 2,1 AI. Breukel, E. Besselsen, WE. Ghijsen. Synaptosomes. A model system to study release of multiple classes of neurotransmitters.. „Methods Mol Biol”. 72, s. 33-47, 1997. doi:10.1385/0-89603-394-5:33. PMID 9249736. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]