Systems thinking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Systems thinking, myślenie systemowe, bądź myślenie w kategorii systemów to sposób analizy i obserwacji otaczającego świata jako systemu składającego się z podsystemów lub obiektów oddziaływających na siebie. Ułatwia rozważanie o interakcjach między obiektami, oraz stanach całego systemu[potrzebne źródło].

Historycznie, myślenie w kategorii systemów, jest cechą zauważalną u najwybitniejszych umysłów wszech czasów[potrzebne źródło], którzy starali się odnaleźć teorię, która mogłaby opisać wszystkie procesy zachodzące w przyrodzie i ułatwić ich zrozumienie i przede wszystkim wyprzedzenie rezultatów danych wydarzeń. Jednymi z bardziej znanych ludzi, którzy chętnie w swoich dziełach zawierali myśli dotyczące systemów są Isaac Newton, W. Ross Ashby czy Stanisław Lem[potrzebne źródło].

Rozważanym systemem może być absolutnie wszystko. Rynek ekonomiczny, układ planetarny, sieć neuronowa lub społeczność.

Rozpatrywać dany system można na przykład w ramach jego złożoności, wrażliwości na zmianę pojedynczej zmiennej (patrz „efekt motyla”), bądź tendencji do pogłębiania lub tłumienia danego parametru systemu w czasie (patrz „Równowaga (mechanika)”, „stateczność”).


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gerald M. Weinberg, Copyright 2001, 1975 by Gerald M. Weinberg: An Introduction to General Systems Thinking. ISBN 0-932633-49-8