Układ planetarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Porównanie układu Epsilon Eridani z Układem Słonecznym

Układ planetarnyplanety i inne ciała niebieskie, krążące wokół centralnej gwiazdy lub układu gwiazd. System planetarny, w którym znajduje się Ziemia nosi nazwę Układu Słonecznego.

Do 6 grudnia 2010 potwierdzono istnienie 424 pozasłonecznych systemów planetarnych (w tym 52 systemów wielokrotnych, czyli z więcej niż jedną planetą pozasłoneczną)[1].

Wykrywane pozasłoneczne układy planetarne znacznie różnią się od Układu Słonecznego, co po części może wynikać ze specyfiki metod ich wykrywania. Najłatwiej wykrywa się planety o dużej masie, silnie zaburzające ruch lub promieniowanie docierające z gwiazdy macierzystej, stąd na liście znanych planet najwięcej jest planet o masie rzędu masy Jowisza, znajdujących się na orbitach o stosunkowo małym promieniu (tak zwane gorące jowisze).

Pierwszy pozasłoneczny układ planetarny został odkryty przez polskiego astronoma Aleksandra Wolszczana w 1992 roku wokół pulsara PSR 1257+12. Do dziś znane są tylko dwa układy, w których gwiazdą centralną jest pulsar[1].

Spis treści

[edytuj] Układy o największej liczbie odkrytych planet

Gwiazda Liczba
planet
Odległość od Układu Słonecznego
w latach świetlnych
Uwagi
Słońce 8 0
HD 10180 7 128 ± 3 Pięć planet o masie minimalnej podobnej do Neptuna; planeta b (1,35 MZ) jeszcze nie w pełni potwierdzona.
Kepler-11 6 ~2000 Sześć tranzytujących planet znajdujących się w stosunkowo małej odległości od gwiazdy.
Kepler-20 5 950 ± 100 Pięć tranzytujących planet; planeta f ma rozmiary Ziemi, a planeta e jest od niej nawet mniejsza.
Kepler-33 5 Pięć tranzytujących planet, krążących wokół gwiazdy, która opuściła już ciąg główny.
55 Cancri 5 40,3 ± 0,4 Gwiazda podwójna, planety okrążają składnik A.
Gliese 581 4[2] 20,3 ± 0,3 Planeta d krąży w ekosferze; analizy z 2010 r. sugerowały istnienie 6 planet, Gliese 581 g miała krążyć w środkowej części ekosfery.
Gliese 876 4 15,3 ± 0,2 Rezonans orbitalny 1:2:4 między planetami c, b i e. Dwie pierwsze krążą w ekosferze.
HR 8799 4 129 ± 4 Bardzo masywne planety (7–10 MJ) na dalekich orbitach, które odkryto na zdjęciach w podczerwieni.
KOI-730 4 Planety w rezonansie orbitalnym 3:4:6:8.
Mi Arae 4 50,6 ± 0,2 Rezonans orbitalny 1:2 między planetami e i b.
Ypsilon Andromedae 4 43,9 ± 0,4 Orbita planety c jest nachylona pod kątem 30° do orbity planety d.

[edytuj] Zobacz też

Wikisłownik
Zobacz hasło układ planetarny w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jean Schneider: Interaktywny Katalag Planet Pozasłonecznych. W: Encyklopedia pozasłonecznych układów planetarnych [on-line]. 2010-12-06. [dostęp 2010-12-06].
  2. T. Forveille, X. Bonfils: The HARPS search for southern extra-solar planets XXXII. Only 4 planets in the Gl~581 system (ang.). 2011-09-12. [dostęp 2011-09-28].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach