Szereg rozdzielczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szereg rozdzielczy (ang. stem-and-leaf lub stemplot) jest statystycznym sposobem prezentacji rozkładu empirycznego. Uzyskuje się go dzieląc dane statystyczne na pewne kategorie i podając liczebność lub częstość zbiorów danych przypadających na każdą z tych kategorii.

Szeregi rozdzielcze:

  • strukturalny (cecha jakościowa, grupowanie typologiczne),
  • punktowy (cecha ilościowa, skokowa),
  • przedziałowy (cecha ilościowa, ciągła),
  • punktowy plus przedziałowy (grupowanie wariancyjne).

Kolejne kroki podczas wykonywania szeregu rozdzielczego:

  • porządkowanie (jeśli to możliwe rosnąco) wartości cechy,
  • zliczenie liczby wystąpień danej cechy w próbie,
  • obliczenie częstości występowania dla każdej wartości cechy,
  • prezentacja wyniku w formie tabeli.

Jeśli cecha ma charakter ciągły, wtedy przedział wartości cechy dzieli się na przedziały klasowe. Liczba i rozpiętości przedziałów powinny być tak dobrane, aby dawały przejrzysty obraz rozkładu. Na ogół przyjmuje się, że liczba przedziałów powinna być większa od 5 i mniejsza od 20.

Jeśli cecha ma charakter skokowy, ale liczba możliwych wartości jest bardzo duża, wtedy można postąpić podobnie jak w przypadku cechy o charakterze ciągłym.

Przykład: W badaniu liczby literówek na stronach Wikipedii zaobserwowano następujące wyniki (liczby reprezentują ilość znalezionych literówek na stronie):

0, 0, 1, 1, 0, 1, 2, 4, 1, 0, 2, 1, 0, 1, 2, 1, 2, 2, 1, 5

Wartości cechy Liczebność Częstość
0 5 0,25
1 8 0,40
2 5 0,25
4 1 0,05
5 1 0,05

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]