Tajemne Bractwo Pana Benedykta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tajemne Bractwo Pana Benedykta
The Mysterious Benedict Society
Autor Trenton Lee Stewart
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania 2007
Wydawca Little, Brown and Company
Typ utworu Fantasy, Powieść przygodowa, Thriller, Science Fiction
Data wydania polskiego październik 2007
Pierwszy wydawca polski Wydawnictwo Dolnośląskie
Przekład Jarosław Szmołda
poprzednia
brak
następna
Tajemne Bractwo Pana Benedykta i Niebezpieczna Podróż

Tajemne Bractwo Pana Benedykta (ang. The Mysterious Benedict Society) – książka fantasy dla młodzieży łącząca w sobie cechy powieści przygodowej, thrillera oraz science fiction.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Powieść zaczyna się od ciekawego ogłoszenia w gazecie. "Czy jesteś utalentowanym dzieckiem szukającym specjalnych możliwości?". Jeden z głównych bohaterów książki – Reynie Muldoon – jedenastoletni chłopiec nie mający rodziców i mieszkający w sierocińcu natrafia na nie w gazecie. Od razu podsyca ono jego zainteresowanie, ponieważ zauważył, że nie jest kierowane tak jak większość ogłoszeń, do dorosłych tylko bezpośrednio do dzieci. Reynie jest wyjątkowo spostrzegawczym oraz inteligentnym i za namową swojej prywatniej nauczycielki pani Perumal postanawia wziąć udział w teście. Od początku Reynard jest dość podejrzliwy jeżeli chodzi o ten bardzo dziwaczny test, po którym następuje kolejny i jeszcze następny. Podczas całego tego testowania umiejętności uzdolnionych dzieci. Reynie poznaje trójkę innych dzieci: George'a Washingtona (woli jak mówią do niego Sticky), Kate Wetherall oraz Constance Contraire. Tak samo jak Reynie każde z nich jest na swój sposób wyjątkowe. Sticky jest bardzo mądry, szybko czyta i ma znakomitą pamięć. Kate jest bardzo zaradna i silna, dzięki swojemu wiaderku może zrobić prawie wszystko. Ostatnia jest Constance, która wyróżnia się bardzo niskim wzrostem, jest uparta i ciągle żartuje z czego tylko może. Prócz uzdolnionych dzieci w powieści występuje kilkoro dorosłych. Wszystkie dzieci przechodzą przez trzy testy. Jedne lepiej drugie gorzej, ale docierając do końca. Ostatni sprawdzian polegał na na przejściu labiryntu w starym domu. To nie było dla nich trudne, a na końcu spotkali się z starszym mężczyzną – Panem Benedyktem, który jak się później okazuje szukał wraz ze swoimi pomocnikami uzdolnionych dzieci aby stworzyć zespół dzieci. Potrzebni są mu do wykonania bardzo niebezpiecznego zadania. Wyjaśnia im dokładnie o co chodzi i przedstawia pewne dowody potwierdzającą swoje przeczucie, że coś złego ma się wkrótce wydarzyć, a właśnie te dzieci mają temu zapobiec. Benedykt wysyła ich do Instytutu, w został założony przez Kurtynę. Niegdyś wybitnego naukowca, który zaginął na jakiś czas, a potem powrócił i założył ten instytut. Zdaniem pana Benedykta to on odpowiada za dziwne, ukryte transmisje, które manipulują ludźmi. Dzieci mają za zadanie podjąć naukę w szkole i stać się najlepszymi w niej uczniami, aby mogły dowiedzieć się nieco więcej na temat tego co wytwarza te wiadomości. Po kilku tygodniowym pobycie w szkole, Sticky i Reynie zostaję najlepszymi z uczniów, gorzej jest z pozostałymi członkami małych tajnych agentów, którzy nazwali swoją grupę Tajemnym Bractwem Pana Benedykta. Chłopcy dzięki wysokim stopniom w nauce stają się Posłańcami i trafiają do miejsca, w którym Kurtyna wykorzystuje Posłańców do wysyłania transmisji przez swój wynalazek – Szeptacz. Dzieci chociaż mają wiele problemów, ciągle pomaga im Benedykt i jego paczka dzięki czemu w końcu udaje im się unieszkodliwić maszynę. Wszystkie dzieci trafiają bezpiecznie do swoich nowych rodzin – oprócz George'a, bo on nie stracił swoich rodziców. Pan Benedykt adoptuje Constance, Kate odnajduje swojego ojca (okazuje się nim jeden z wspólników pana Benedykta). Reynie zostaje adoptowany przez panią Perumal.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Reynard "Reynie" Muldoon
  • George "Sticky" Washington
  • Kate "Wielka Maszyna Pogodowa" Wetherall
  • Constance Contraire
  • Nicholas Benedykt
  • Ledroptha Kurtyna
  • Numer Dwa
  • Rhonda Kazembe
  • Milligan
  • Pani Perumal

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]