Tajemne Bractwo Pana Benedykta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tajemne Bractwo Pana Benedykta
The Mysterious Benedict Society
Autor Trenton Lee Stewart
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 2007
Wydawca Little, Brown and Company
Typ utworu Fantasy, Powieść przygodowa, Thriller, Science Fiction
Data I wyd. polskiego październik 2007
Pierwszy wydawca polski Wydawnictwo Dolnośląskie
Przekład Jarosław Szmołda
poprzednia
brak
następna
Tajemne Bractwo Pana Benedykta i Niebezpieczna Podróż

Tajemne Bractwo Pana Benedykta (ang. The Mysterious Benedict Society) – książka fantasy dla młodzieży łącząca w sobie cechy powieści przygodowej, thrillera oraz science fiction.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Powieść zaczyna się od ciekawego ogłoszenia w gazecie. "Czy jesteś utalentowanym dzieckiem szukającym specjalnych możliwości?". Jeden z głównych bohaterów książki – Reynie Muldoon – jedenastoletni chłopiec nie mający rodziców i mieszkający w sierocińcu natrafia na nie w gazecie. Od razu podsyca ono jego zainteresowanie, ponieważ zauważył, że nie jest kierowane tak jak większość ogłoszeń, do dorosłych tylko bezpośrednio do dzieci. Reynie jest wyjątkowo spostrzegawczym oraz inteligentnym i za namową swojej prywatniej nauczycielki pani Perumal postanawia wziąć udział w teście. Od początku Reynard jest dość podejrzliwy jeżeli chodzi o ten bardzo dziwaczny test, po którym następuje kolejny i jeszcze następny. Podczas całego tego testowania umiejętności uzdolnionych dzieci. Reynie poznaje trójkę innych dzieci: George'a Washingtona (woli jak mówią do niego Sticky), Kate Wetherall oraz Constance Contraire. Tak samo jak Reynie każde z nich jest na swój sposób wyjątkowe. Sticky jest bardzo mądry, szybko czyta i ma znakomitą pamięć. Kate jest bardzo zaradna i silna, dzięki swojemu wiaderku może zrobić prawie wszystko. Ostatnia jest Constance, która wyróżnia się bardzo niskim wzrostem, jest uparta i ciągle żartuje z czego tylko może. Prócz uzdolnionych dzieci w powieści występuje kilkoro dorosłych. Wszystkie dzieci przechodzą przez trzy testy. Jedne lepiej drugie gorzej, ale docierając do końca. Ostatni sprawdzian polegał na na przejściu labiryntu w starym domu. To nie było dla nich trudne, a na końcu spotkali się z starszym mężczyzną – Panem Benedyktem, który jak się później okazuje szukał wraz ze swoimi pomocnikami uzdolnionych dzieci aby stworzyć zespół dzieci. Potrzebni są mu do wykonania bardzo niebezpiecznego zadania. Wyjaśnia im dokładnie o co chodzi i przedstawia pewne dowody potwierdzającą swoje przeczucie, że coś złego ma się wkrótce wydarzyć, a właśnie te dzieci mają temu zapobiec. Benedykt wysyła ich do Instytutu, w został założony przez Kurtynę. Niegdyś wybitnego naukowca, który zaginął na jakiś czas, a potem powrócił i założył ten instytut. Zdaniem pana Benedykta to on odpowiada za dziwne, ukryte transmisje, które manipulują ludźmi. Dzieci mają za zadanie podjąć naukę w szkole i stać się najlepszymi w niej uczniami, aby mogły dowiedzieć się nieco więcej na temat tego co wytwarza te wiadomości. Po kilku tygodniowym pobycie w szkole, Sticky i Reynie zostaję najlepszymi z uczniów, gorzej jest z pozostałymi członkami małych tajnych agentów, którzy nazwali swoją grupę Tajemnym Bractwem Pana Benedykta. Chłopcy dzięki wysokim stopniom w nauce stają się Posłańcami i trafiają do miejsca, w którym Kurtyna wykorzystuje Posłańców do wysyłania transmisji przez swój wynalazek – Szeptacz. Dzieci chociaż mają wiele problemów, ciągle pomaga im Benedykt i jego paczka dzięki czemu w końcu udaje im się unieszkodliwić maszynę. Wszystkie dzieci trafiają bezpiecznie do swoich nowych rodzin – oprócz George'a, bo on nie stracił swoich rodziców. Pan Benedykt adoptuje Constance, Kate odnajduje swojego ojca (okazuje się nim jeden z wspólników pana Benedykta). Reynie zostaje adoptowany przez panią Perumal.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Reynard "Reynie" Muldoon
  • George "Sticky" Washington
  • Kate "Wielka Maszyna Pogodowa" Wetherall
  • Constance Contraire
  • Nicholas Benedykt
  • Ledroptha Kurtyna
  • Numer Dwa
  • Rhonda Kazembe
  • Milligan
  • Pani Perumal

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]