Tajemnica dziennikarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tajemnica dziennikarska – termin prawniczy wprowadzony ustawą z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe

Art. 15 ust. 2. Dziennikarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy:

  1. danych umożliwiających identyfikację autora materiału prasowego, listu do redakcji lub innego materiału o tym charakterze, jak również innych osób udzielających informacji opublikowanych albo przekazanych do opublikowania, jeżeli osoby te zastrzegły nieujawnianie powyższych danych,
  2. wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby naruszać chronione prawem interesy osób trzecich.

Tajemnica dziennikarska została też potwierdzona w kodeksie postępowania karnego, który w art. 180 § 2 włącza dziennikarza do katalogu osób, które mogą być przesłuchiwane co do faktów objętych tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu. Z tajemnicy dziennikarskiej może zwolnić sąd lub prokurator.

Szczególną okoliczność stanowi sytuacja, gdy informacja, którą dziennikarz uzyskał dotyczy przestępstwa określonego w art. 254 kodeksu karnego (ustawa nie została znowelizowana wraz ze zmianą kodeksu karnego i dzisiejszy zapis odnosi się do wcześniejszego kodeksu, obecnie kwestię tę reguluje art. 240 kodeksu karnego)[1]. W tej sytuacji tajemnica nie obowiązuje. Przywołany przepis kodeksu karnego mówi o odpowiedzialności za niedoniesienie o przygotowaniach do najcięższych zbrodni (ludobójstwa, zamachu stanu, pozbawienia Rzeczypospolitej niepodległości, oderwania od Rzeczypospolitej części obszaru, zmiany przemocą konstytucyjnego ustroju, zamachu na konstytucyjne organy państwa, szpiegostwa, zamachu na życie głowy państwa, zamachu na jednostkę sił zbrojnych RP, zabójstwa, sprowadzenia niebezpieczeństwa zagrażającego życiu zdrowiu lub mieniu w wielkich rozmiarach, oraz aktów terrorystycznych – porwania statków powietrznych lub wodnych i wzięcia zakładników).

Wynika z tego, że w tych szczególnych przypadkach dziennikarz ma nie tylko prawo, ale i obowiązek powiadomić organa ścigania, a za brak takiego powiadomienia odpowiada karnie.

Zgodnie z treścią art. 225 kodeksu postępowania karnego organ prowadzący postępowanie dowodowe może dokonać konfiskaty treści objętych tajemnicą dziennikarską, jednakże nie jest uprawniony do zapoznania się z nimi. Tego typu treści w zabezpieczonej postaci dostarczane są sądowi i to on decyduje wówczas o uchyleniu tajemnicy dziennikarskiej lub zwróceniu materiałów do pierwotnego dysponenta[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.