Tarnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tarnik (pot. raszpel, raszpla od niem. raspel) - narzędzie stolarskie, rodzaj pilnika z trójkątnymi zębami do obróbki drewna, rogów zwierzęcych i innych miękkich materiałów.

Tarnik usuwa większą ilość zbędnej materii kształtowanego przedmiotu niż inne pilniki z racji większych nacięć jakie posiada.