Tarnowscy
Tarnowscy – polski ród magnacki, będący w posiadaniu znacznych dóbr w Małopolsce. Od 24 grudnia 1547 hrabiowski, kiedy to Karol V Habsburg, cesarz Świętego Imperium Rzymskiego i król Hiszpanii, nadał hetmanowi Janowi Amorowi Tarnowskiemu dziedziczny tytuł hrabiego. Nazwisko wywodzi się od Tarnowa – pierwszej siedziby rodu. Za protoplastą rodu uważa się komesa Spycymira Leliwitę, pierwotnie pieczętującego się herbem Lubomla, ale na początku XIV wieku już używającego Leliwy[1]. Najsłynniejsze miasta założone przez Tarnowskich to: Tarnów, Tarnobrzeg, Tarnogród, a nawet Tarnopol, obecnie znajdujący się na Ukrainie. Ciała rodziny Tarnowskich spoczywają w kościele o. Dominikanów w Tarnobrzegu, gdzie znajduje się także cudowny obraz Matki Boskiej Dzikowskiej.
Spis treści |
Linie [edytuj]
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Ród Tarnowskich podzielił się na liczne linie[1][2]:
- wielowiejsko-dzikowską,
- melsztyńską,
- jarosławską,
- rzemieńsko-rzochowską,
- kożangródzką,
- drążgowską,
- chorzelowską,
- wróblewicką,
- rudnicką,
- konecką.
Przedstawiciele [edytuj]
- Anna z Tarnowskich (Melsztyńskich) I v. Kamieniecka, II v. Radzimicka – hetmanowa wielka koronna;
- Eufrozyna Eulalia z Tarnowskich – księżna Wiśniowiecka, właścicielka zamku w Kryłowie;
- Jadwiga z Melsztyna – księżna niemodlińska, strzelecka, prudnicka i głogówecka;
- Jan Amor Tarnowski – hetman wielki koronny, pierwszy hrabia Świętego Imperium Rzymskiego w rodzie Tarnowskich, prawnuk Zawiszy Czarnego;
- Stanisław Tarnowski – profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Akademii Umiejętności w Krakowie.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ród Tarnowskich (pol.). 2009-09-02. [dostęp 2011-07-19].
- ↑ Ryszard Jurzak: Genealogia dynastyczna (pol. • ang.). [dostęp 2011-07-19].
