Teleobiektyw
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Teleobiektyw to rodzaj wąskokątnego obiektywu fotograficznego, który ze względu na specjalną budowę optyczną ma odległość ogniskową znacząco większą niż długość jego obudowy.
Najprostsze teleobiektywy składają się z dwóch grup soczewek: pierwszej, skupiającej znajdującej się w przedniej części obiektywu oraz drugiej, rozpraszającej, znajdującej się w jego tylnej części. Działanie drugiej z tych grup podobne jest do działania telekonwertera.
Potocznie mianem teleobiektywu określa się każdy obiektyw wąskokątny.
