Teleobiektyw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typtelelens.png
Aparat fotograficzny Canon AE1 Program z teleobiektywem
Nikon D7000 z teleobiektywem lustrzanym

Teleobiektyw to rodzaj wąskokątnego obiektywu fotograficznego, który ze względu na specjalną budowę optyczną ma odległość ogniskową znacząco większą niż długość jego obudowy.

Najprostsze teleobiektywy składają się z dwóch grup soczewek: pierwszej, skupiającej znajdującej się w przedniej części obiektywu oraz drugiej, rozpraszającej, znajdującej się w jego tylnej części. Działanie drugiej z tych grup podobne jest do działania telekonwertera.

Potocznie mianem teleobiektywu określa się każdy obiektyw wąskokątny.

Pierwotnie nazwa teleobiektyw dotyczyła konstrukcji, w których długość obiektywu była mniejsza niż jego ogniskowa[1]. Później została rozszerzona na wszystkie obiektywy o wąskim kącie widzenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Henryk Latoś "500 zagadek fotograficznych" Warszawa 1974