Trango Towers
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Trango Towers | |
Wieże Trango – Ich pionowe ściany są najwyższymi na świecie. W centrum: Trango Tower; na lewo Trango Monk; Trango II w głębi |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Karakorum |
| Wysokość | 6286 m n.p.m. |
| Wybitność | 800 m |
| Pierwsze wejście | 1977 Galen Rowell, John Roskelley, Kim Schmitz i Dennis Hennek |
Trango Towers, Wieże Trango – grupa szczytów w Karakorum. Wspinaczka na Trango Tower jest trudna nie tylko ze względu na szczególne nagromadzenie trudności (ściana gładka i pionowa do 1200 m), ale także na kapryśną aurę i zimno. Temperatura może mieć tu kluczowe znaczenie, szczególnie że alpiniści używają do wspinaczki gołych nieosłoniętych dłoni i specjalnych ciasnych lecz precyzyjnych wspinaczkowych butów (możliwość odmrożeń).
Pierwsze polskie wejście na szczyt należy do Wojciecha Kurtyki (w 1988 roku). Ze względu na duże trudności techniczne mimo wielu prób wyczyn ten udało się powtórzyć polskim wspinaczom dopiero w 2012 roku, gdy na szczycie stanął zespół w składzie: Maciej Ciesielski, Łukasz Mirowski i Mariusz Serda[1].
Historia prowadzenia dróg [edytuj]
- Wojciech Kurtyka i Erhard Loretan – wschodnia ściana – Trango Tower 1988
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Polska ekspedycja której celem były wieże Trango (2006)
- Informacje na temat wyprawy Trango Tower 2008