Ultramikroskop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ultramikroskop (ultra, gr. mikrós mały i skopeín patrzeć) – rodzaj mikroskopu optycznego z bocznym układem oświetlenia wykorzystujący efekt Tyndalla do badania cząstek koloidalnych. Pozwala na obserwację obiektów o rozmiarach mniejszych niż zdolność rozdzielcza zwykłego mikroskopu optycznego, tj. o wymiarach pojedynczych mikrometrów (μm), lecz nie daje informacji o ich kształcie i wielkości[1].

Ultramikroskop wynaleźli Richard Zsigmondy i Henry Siedentopf (1872-1940) w 1903 roku[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy