Unia Ludowa (Belgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unia Ludowa
Data założenia 1954
Data rozwiązania 2001
Deklarowana
ideologia polityczna
federalizm

Unia Ludowa (niderl. Volksunie, VU) – belgijska niderlandzkojęzyczna partia polityczna o profilu umiarkowanie nacjonalistycznym. Funkcjonowała w latach 1954–2001[1].

Ugrupowanie powstało na bazie koalicji wyborczej flamandzkich chrześcijańskich nacjonalistów. Stopniowo zyskiwało na popularności, przekraczając w 1971 próg 10% głosów, utrzymując je w kolejnych wyborach w 1974 i 1977. Partia odchodziła od postulatów separatystycznych na rzecz programu federalizmu i autonomii Flandrii. W 1977 weszła w skład koalicji tworzącej rząd centralny, na czele którego stał Leo Tindemans. Radykalne skrzydło VU na czele z Karelem Dillenem odeszło wówczas do Flamandzkiej Partii Narodowej, na bazie której powstał nacjonalistyczny Blok Flamandzki[1][2].

Unia Ludowa utrzymywała stabilne poparcie w latach 80., wkrótce jednak zaczęła tracić wyborców, w kolejnych wyborach przegrywając z Blokiem Flamandzkim. W 2001 doszło do jej rozwiązania. Na bazie VU powstały wówczas dwa ugrupowania – SPIRIT i Nowy Sojusz Flamandzki[1].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory do Izby Reprezentantów[3][4]:

  • 1958: 2,0% głosów, 1 mandat
  • 1961: 3,5% głosów, 5 mandatów
  • 1965: 6,7% głosów, 12 mandatów
  • 1968: 9,8% głosów, 20 mandatów
  • 1971: 11,1% głosów, 21 mandatów
  • 1974: 10,2% głosów, 22 mandaty
  • 1977: 10,0% głosów, 20 mandatów
  • 1978: 7,0% głosów, 14 mandatów
  • 1981: 9,8% głosów, 20 mandatów
  • 1985: 7,9% głosów, 16 mandaty
  • 1987: 8,0% głosów, 16 mandaty
  • 1991: 5,9% głosów, 10 mandatów
  • 1995: 4,7% głosów, 5 mandatów
  • 1999: 5,6% głosów, 8 mandatów

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Leaders of Belgium, terra.es (ang.). [dostęp 13 marca 2011].
  2. Jacek Bartyzel: Karel Dillen. legitymizm.org. [dostęp 13 marca 2011].
  3. Parties and Elections in Europe – Belgia 2a (ang.). [dostęp 13 marca 2011].
  4. Parties and Elections in Europe – Belgia 2b (ang.). [dostęp 13 marca 2011].