Werel (Alterra)
Werel – w powieści Ursuli Le Guin Planeta wygnania, planeta zamieszkana przez rasę ludzką - potomków pierwszych osadników Ligi Wszystkich Światów, którzy w miarę upływu czasu utracili kontakt ze swoim światem macierzystym, popadli we wtórne zacofanie technologiczne (spowodowane embargiem kulturowym) i zaczęli krzyżować się z lokalnym gatunkiem inteligentnym.
Nazywana czasem Alterrą[1], krąży wokół Gammy Smoka. Nie należy ją mylić z planetą Werel, która występuje w opowiadaniach z tomu Cztery drogi ku przebaczeniu oraz opowiadaniu Dawna Muzyka i niewolnica[2].
Czas obiegu Werel wokół swojej gwiazdy to ok. 60 ziemskich lat, co wpływa znacząco na bieg ludzkiego życia na planecie, charakteryzującej się dość surowym klimatem.
Werel jest wspomniana w późniejszej powieści Miasto złudzeń, jako miejsce skąd przybywa główny bohater, Ramarren. Jest to prawdopodobnie jedyny ośrodek ludzki, który przetrwał wojnę z obcą rasą Shinga, będącą przyczyną upadku Ligi. Ludzie, którzy przetrwali surowe warunki Werel zaczynają odzyskiwać dawną potęgę, czego najlepszym dowodem jest wysłanie statku kosmicznego w poszukiwaniu innych ocalałych kolonii. Shinga próbują wydobyć od Ramarrena koordynaty planety, by ją zniszczyć, ale na szczęście udaje mu się zbiec.[3] Po okresie rozłąki ze światami macierzystymi i technologicznego uwstecznienia Werelianie wysyłają ponownie poselstwo na Ziemię. Należy sądzić, że te wydarzenia były początkiem drogi do odbudowy porozumienia między społecznościami ludzkimi i budowy Ekumeny.[4]
Przypisy
- ↑ Lewa ręka ciemności
- ↑ Autorka we wstępie do zbioru Urodziny świata wyjaśnia, że zapomniała, iż wcześniej użyła tej nazwy
- ↑ Miasto złudzeń
- ↑ Uwagi mobila Genly'ego Ai w powieści Lewa ręka ciemności.
|
|||||||||||||||||||||||||
