Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru (WNT) – w znaczeniu określonym w ustawie o podatku od towarów i usług (VAT) jest to nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz[1].

Po wejściu Polski do UE w 2004 WNT zastąpiło import z krajów członkowskich Unii.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535).