Wielki Wschód Włoch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielki Wschód Włoch (wło. Grande Oriente d'Italia) - włoska organizacja masońska, mająca swoją siedzibę w Palazzo Giustiniani w Rzymie. Wielkimi mistrzami organizacji byli m. in. Giuseppe Garibaldi, Adriano Lemmi, rzeźbiarz Ettore Ferrari, burmistrz Rzymu Ernesto Nathan i Giuseppe Mazzini. Jej działalność została zakazana w 1925 roku przez Mussoliniego. Odrodziła się po II wojnie światowej. W 1972 została uznana za regularną przez Wielką Zjednoczoną Lożę Anglii (UGLE)[1], ale później decyzja została cofnięta. Loża Propaganda Due stanowiła początkowo część Wielkiego Wschodu Włoch, ale została wyrzucona w 1974 roku.

Przypisy

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]