Wisznudharmottarapurana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wisznudharmottarapurana (trl. Viṣṇudharmottarapurāṇa, ang. Vishnudharmottara Purana, Purana najwyższego obowiązku religijnego (dharmy) Wisznu)[1]) – upapurana wisznuicka, podzielona na trzy księgi, której kompilacja datowana jest na lata 450-650 n.e.
Spis treści |
Treść [edytuj]
- Księga pierwsza zawiera: wisznuickie wersje opowieści o stworzeniu świata i istot, nauki astrologiczne i rytualne, hymny na cześć bogów. Mówcą jest ryszi Markandeja, a słuchaczami zgromadzenie władców z wnukiem Kryszny na czele.
- Księga druga zawiera: wyjaśnienia dharmy, kierowane do radży i jego dworu, jak i członków hinduistycznego społeczeństwa, omawia terminy: puruszatrha, warna i samskara.
- Księga trzecia zawiera trzy części:
- objaśnienia Markandei o różnego rodzaju sztukach, (rzeźbiarstwo, muzyka, taniec, malarstwo, architektura świątyń)
- rytuały konsekracyjne wizerunków pratisztha i śluby wrata
- o tytule Hamsagita, objaśnia wiedzę przekazaną ryszim przez Dźanardanę
Rośliny kultowe [edytuj]
W tekście wzmiankowane są następujące rośliny, stanowiące atrybut w przedstawieniach postaci boga Śiwy:
- mātulinga (III.44.19, 48.11) - Citrus medica [2]
- utpala (III.44.18, 48.16) - Nymphea cyanea
Przypisy
- ↑ Viṣṇudharmottarapurāṇa i teksty purāṇa. W: Agnieszka Sylwia Staszczyk: Tworzenie i konsekracja boskich przedstawień w sztuce hinduistycznej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Nariton, 2007, s. 13, seria: Artystyczny Orient Seria Pracowni Sztuki Orientu UMK i Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Orientu. ISBN 978-83-7543-001-1.
- ↑ Agnieszka Sylwia Staszczyk: Tworzenie i konsekracja boskich przedstawień w sztuce hinduistycznej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Nariton, 2007, s. 78, seria: Artystyczny Orient Seria Pracowni Sztuki Orientu UMK i Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Orientu. ISBN 978-83-7543-001-1.
Bibliografia [edytuj]
- Viṣṇudharmottarapurāṇa i teksty purāṇa - kilka słów o literaturze. W: Agnieszka Sylwia Staszczyk: Tworzenie i konsekracja boskich przedstawień w sztuce hinduistycznej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Nariton, 2007, s. 12-18, seria: Artystyczny Orient Seria Pracowni Sztuki Orientu UMK i Polskiego Stowarzyszenia Sztuki Orientu. ISBN 978-83-7543-001-1.
Literatura dodatkowa [edytuj]
- Stella Kramrisch: The Vishnudharmottara Part III: A Treatise On Indian Painting And Image-Making. Wyd. 2. Calcutta University Press, 1928.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Kramrisch, Stella: The Vishnudharmottara Part III (1928) (ang.). [dostęp 26 lipca 2008].
