Woluta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Woluta, ślimacznica – element architektoniczny i motyw ornamentacyjny w formie spirali lub zwoju.
Występuje w głowicach kolumn w architekturze greckiej i rzymskiej (w porządku jońskim, korynckim i kompozytowym). Jako ozdoba występował w sztuce asyryjskiej, perskiej. W okresie renesansu i baroku, w budowlach wzorowanych na stylu antycznym, stanowi najważniejszy element esownicy.
[edytuj] Bibliografia
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 176. ISBN 83-85001-89-1.