Wyścig na dochodzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wyścig na dochodzenie (ang. individual pursuit) - w kolarstwie torowym jest to wyścig, gdzie dwóch zawodników (lub dwie pary zawodników) rozpoczyna swój bieg z pozycji zatrzymanej (obecnie rowery trzymane są w bramkach, dawniej były przytrzymywane przez sędziów do momentu wystrzału) po przeciwnych stronach toru. Jeśli jednemu z kolarzy uda się dogonić drugiego, ten pierwszy jest uznawany za zwycięzcę. Jeśli taka sytuacja nie nastąpi, za zwycięzcę uznawany jest ten zawodnik, który jako pierwszy przejedzie zadeklarowany dystans (zazwyczaj 4000m dla mężczyzn, 3000m dla kobiet).

Zawody są rozgrywane w systemie knock-out (parami, przegrany odpada), tak aby rywale nie spotykali się ponownie w kolejnych rundach. Jest to jedna z konkurencji rozgrywanych na Mistrzostwach Świata oraz na Igrzyskach Olimpijskich.