Wybory parlamentarne w Czechach w 2013 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czechy
Godło Czech
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Czech
Portal Portal Czechy
Skład czeskiego parlamentu po wyborach w 2013

Wybory parlamentarne w Czechach w 2013 roku odbyły się w dniach 25 i 26 października 2013. W ich wyniku Czesi wybrali 200 posłów do Izby Poselskiej na nową czteroletni kadencję.

Koalicyjny rząd Petra Nečasa (ODS, TOP 09 i LIDEM) ustąpił w czerwcu 2013 po skandalu korupcyjnym i szpiegowskim. Przejściowy gabinet Jiříego Rusnoka nie uzyskał 7 sierpnia 2013 wotum zaufania, co skutkowało jego rezygnacją[1]. 20 sierpnia 2013 Izba Poselska przegłosowała uchwałę o swoim samorozwiązaniu, co skutkowało zarządzeniem przez prezydenta Miloša Zemana przedterminowych wyborów[2].

Głosowanie odbyło się w piątek 25 października od 14:00 do 22:00 oraz w sobotę 26 października od 8:00 do 14:00[3]. 200 deputowanych wybrano w 14 okręgach wyborczych odpowiadających podziałowi administracyjnemu na 13 krajów samorządowych i miasto wydzielone Praga. W sondażach prowadziła cały czas Czeska Partia Socjaldemokratyczna, uzyskując wyniki do 30%. Na dwa miesiące przed wyborami w badaniach opinii publicznej próg wyborczy zaczął przekraczać głoszący antykorupcyjne hasła ruch ANO 2011, który założył miliarder Andrej Babiš. Ostatecznie wybory wygrali socjaldemokraci, nieznacznie jednak przekraczając 20% głosów, wyprzedzając ANO 2011 o niespełna 2 punkty procentowe. Trzecie miejsce zajęli komuniści, zwiększając swoją parlamentarną reprezentację. Wynoszący 5% próg wyborczy przekroczyły dwie partie rządzące – TOP 09 (z jej list ponownie kandydowali przedstawiciele partii STAN) i ODS, ponosząc istotne straty (ODS utraciła ponad 2/3 mandatów). Do Izby Poselskiej dostało się nowe ugrupowanie – Świt Demokracji Bezpośredniej senatora Tomia Okamury (z jego list startowali też przedstawiciele Spraw Publicznych). Po trzyletniej przerwie do niższej izby czeskiego parlamentu powrócili chadecy z KDU-ČSL.

6 stycznia 2014 Czeska Partia Socjaldemokratyczna, Akcja Niezadowolonych Obywateli i KDU-ČSL podpisały porozumienie w sprawie utworzenia koalicji rządowej[4].

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Partia Głosy % Mandaty Zmiana
Czeska Partia Socjaldemokratyczna 1 016 829 20,45 50 –6
Akcja Niezadowolonych Obywateli 927 240 18,65 47 +47
Komunistyczna Partia Czech i Moraw 741 044 14,91 33 +7
TOP 09 596 357 11,99 26 –15
Obywatelska Partia Demokratyczna 384 174 7,72 16 –37
Świt Demokracji Bezpośredniej 342 339 6,88 14 +14
Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna – Czechosłowacka Partia Ludowa 336 970 6,78 14 +14
Partia Zielonych 159 025 3,19 0
Czeska Partia Piratów 132 417 2,66 0
Partia Wolnych Obywateli 122 564 2,46 0
Partia Praw Obywateli – Zemanowcy 75 113 1,51 0
Partia Robotnicza Sprawiedliwości Społecznej 42 906 0,86 0
Politické hnutí Změna 28 592 0,57 0
Hlavu vzhůru 21 241 0,42 0
Suverenita – strana zdravého rozumu 13 538 0,27 0
Strana soukromníků ČR 13 041 0,26 0
Koruna česká 8932 0,17 0
Narodowi Socjaliści – Lewica XXI Wieku 3843 0,07 0
Aktiv nezávislých občanů 1237 0,02 0
Volte Pravý Blok www.cibulka.net 1225 0,02 0
Romská demokratická strana 609 0,01 0
OBČANÉ 2011 455 0,00 0
Klub angažovaných nestraníků 293 0,00 0
Głosy nieważne i puste 37 228
Razem 5 007 212 100 200
Wyborcy/frekwencja 8 424 227 59,48

Przypisy

  1. Dave Keating: Czech government resign (ang.). 13 sierpnia 2013. [dostęp 2013-10-26].
  2. Czech president to dissolve parliament on August 28 to trigger snap election (ang.). reuters.com, 24 sierpnia 2013. [dostęp 2013-10-26].
  3. Zeman rozpustil Sněmovnu. Nevolte jen podle výkřiků, vyzval občany (cz.). idnes.cz, 28 sierpnia 20013. [dostęp 2013-10-26].
  4. Reps of Czech CSSD, ANO and KDU-CSL sign coalition agreement. ceskenovinky.cz, 2014-01-06. [dostęp 2014-01-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]