Wybory parlamentarne w Mołdawii odbyły się 29 lipca 2009. Były to wybory przedterminowe, poprzednie przeprowadzono 5 kwietnia tego samego roku. Wybrany wówczas mołdawski parlament został rozwiązany przez prezydenta Vladimira Voronina zgodnie z obowiązującym prawem, po tym jak dwukrotnie w głosowaniach nie zdołano wybrać nowej głowy państwa[1].
Przed wyborami dokonano modyfikacji prawa wyborczego, obniżając próg wyborczy z 6 do 5%[2]. W wyborach wystartowała dominująca dotąd Partia Komunistów Republiki Mołdawii, trzy opozycyjne partie parlamentarne (Partia Liberalno-Demokratyczna, Partia Liberalna, Partia Sojusz Nasza Mołdawia), a także cztery ugrupowania pozaparlamentarne, w tym dwóch byłych koalicjantów partii komunistycznej i Partia Demokratyczna, której przywództwo objął dysydent z PCRM, Marian Lupu.
| Nazwa partii |
Głosy |
Procent |
Mandaty |
+/- |
| Partia Komunistów Republiki Mołdawii |
706 732 |
44,69% |
48 |
–12 |
| Partia Liberalno-Demokratyczna |
262 028 |
16,57% |
18 |
+3 |
| Partia Liberalna |
232 108 |
14,68% |
15 |
±0 |
| Demokratyczna Partia Mołdawii |
198 268 |
12,54% |
13 |
+13 |
| Partia Sojusz Nasza Mołdawia |
116 194 |
7,35% |
7 |
–4 |
| Mołdawska Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Ludowa |
30 236 |
1,91% |
0 |
±0 |
| Socjaldemokratyczna Partia Mołdawii |
29 434 |
1,86% |
0 |
±0 |
| Ekologiczna Partia Mołdawii "Zielony Sojusz" |
6 517 |
0,41% |
0 |
±0 |
| Suma (frekwencja 58,77%) |
1 581 517 |
100,00% |
101 |
±0 |
Sytuacja po wyborach [edytuj]
Na skutek głosowania komuniści utracili dotychczas posiadaną większość w parlamencie[3], jednocześnie ani PCRM, ani opozycja nie zdołały uzyskać większości 61 mandatów potrzebnych do wyboru nowego prezydenta. 8 sierpnia 2009 cztery pozostałe ugrupowania zawiązały koalicję pod nazwą Sojusz na rzecz Integracji Europejskiej[4]. Jej liderami zostali przywódcy liberałów Mihai Ghimpu, liberalnych demokratów Vlad Filat, demokratów Marian Lupu i Serafim Urecheanu z Naszej Mołdawii. Pierwszy z nich stanął na czele parlamentu, drugi został kandydatem na premiera, zaś Marian Lupu oficjalnym kandydatem na prezydenta.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]