Złamanie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Złamanie (łac. fractura) – całkowite przerwanie ciągłości kości (gdy dochodzi do przerwania niecałkowitego określa się je jako nadłamanie, łac. infractio).
Spis treści |
Podział[edytuj]
Podział złamań w zależności od mechanizmu urazu:
- złamania na skutek zgięcia (dotyczące najczęściej trzonów kości długich);
- na skutek skręcenia, obie części złamanej kości są wobec siebie zrotowane wzdłuż osi kości;
- na skutek przesunięcia;
- na skutek oderwania (tak zwane złamanie awulsyjne) – dochodzi do nich gdy przyczepy więzadeł i mięśni są mocniejsze niż kość.
Ze względu na przebieg szczeliny złamania wyróżnia się:
Szczególnymi odmianami złamań są:
- złamanie patologiczne,
- złamanie zielonej gałązki,
- złamanie zaklinowane,
- złamanie otwarte,
- złamanie przewlekłe.
Złamania można również podzielić na:
- złamania proste,
- złamania złożone,
Nie jest natomiast "prawdziwym" złamaniem niezmiernie rzadko zachodzące złamanie prącia.
Objawy złamania:
- patologiczna ruchomość kości,
- nieprawidłowe ułożenie,
- trzeszczenie (łac. crepitatio) odłamów kości.
Mniej swoistymi objawami złamania kości są: obrzęk, ból i krwiak.
Do złamań kości – samoistnych lub nawet przy niewielkich urazach – często dochodzi w przebiegu osteoporozy.
Leczenie[edytuj]
Leczenie złamań może być zarówno zachowawcze (np. opatrunek gipsowy po repozycji, wyciąg bezpośredni) jak i operacyjne.
Najczęstsze wskazania do leczenia operacyjnego[edytuj]
- złamania otwarte
- złamania niemożliwe do nastawienia
- złamania powikłane uszkodzeniami naczyń krwionośnych i nerwów
- urazy wielonarządowe towarzyszące złamaniom
Bibliografia[edytuj]
- Roman Góral Zarys chirurgii (Warszawa 1992) ISBN 83-200-1657-6
- Poradnik lekarza praktyka (Wrocław 1993) ISBN 83-04-04060-3
- Jan Leńko Urologia (Warszawa 1987) ISBN 83-200-1187-6
