Zaparcie się Piotra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zaparcie się Piotra, autorstwa Caravaggio

Zaparcie się Piotra – opisane w Ewangeliach wydarzenie z życia Piotra Apostoła, kiedy to Piotr nie przyznał się wobec ludzi, że zna Jezusa Chrystusa[1].

Wszystkie kanoniczne Ewangelie podają, że podczas Ostatniej Wieczerzy lub bezpośrednio po niej Jezus zapowiedział, że Piotr, najważniejszy z Apostołów, trzy razy zaprze się Jezusa, zanim zapieje następnego ranka kogut. Po aresztowaniu Jezusa Piotr faktycznie wyparł się trzy razy Jezusa wobec ludzi. Po trzecim zaparciu Piotr gorzko zapłakał[2].

Relacja biblijna[edytuj | edytuj kod]

Zapowiedź zaparcia się Piotra pojawia się w Mt 26,31-35, Mk 14,29-31, Łk 22,33-34, J 13,36-38. W Ewangelii Mateusza czytamy:

Wówczas Jezus rzekł do nich: «Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada. Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do Galilei». Odpowiedział Mu Piotr: «Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię». Jezus mu rzekł: «Zaprawdę, powiadam ci: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz». Na to Piotr: «Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie». Podobnie zapewniali wszyscy uczniowie.

Po aresztowaniu Jezusa, Piotr wpierw wyparł się Jezusa trzy razy. Relacje Ewangelii na ten temat różnią się. Wymieniane są następujące sytuacje:

  • zaparcie się wobec służącej (Łk 22,55-57),
  • zaparcie się wobec grupy ludzi (Mt 26,73-75),
  • zaparcie się wobec jednego ze sług arcykapłana, krewnego tego, któremu Piotr odciął ucho (J 18,26).

W sztuce[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gerhard Kittel, Geoffrey William Bromiley, Gerhard Friedrich, Theological dictionary of the New Testament, 1980, ISBN 0-8028-2248-7, s. 105.
  2. Pheme Perkins, Peter: apostle for the whole church, 2000, ISBN 0-567-08743-3, s. 85.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • James Hall, A History of Ideas and Images in Italian Art, London: John Murray, 1983, ISBN 0-7195-3971-4.