Zarodek krystalizacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zarodek krystalizacji (nazywany dawniej zaródź krystalizacji) – punkt w przestrzeni, od którego zaczyna się proces krystalizacji.

Istnieją dwa rodzaje zarodków krystalizacji:

  • Homofazowe (homogeniczne) – przypadkowe ośrodki w krystalizującej cieczy, od których spontanicznie zaczyna się krystalizacja. W teorii krystalizacji homofazowej przyjmuje się, że ośrodki te powstają na skutek lokalnych przypadkowych fluktuacji gęstości cieczy spowodowanych ruchami Browna lub w wyniku wymuszonego mechanicznie przepływu cieczy (np. poprzez mieszanie).
  • Heterofazowe (heterogeniczne) – centra krystalizacji na granicy ciecz-ciało stałe lub ciecz-gaz, których struktura ułatwia rozpoczęcie krystalizacji, np. zadrapania na powierzchni naczynia, drobne zanieczyszczenia, czy mikrodziury kawitacyjne. Heterogenicznymi zarodkami krystalizacji mogą też być drobne monokryształy krystalizowanej substancji i zanieczyszczenia znajdujące się w objętości cieczy.