Zespół Arnolda-Chiariego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zespół Arnolda-Chiariego
syndroma Arnold-Chiari
ICD-10 Q07.0
Schematyczne przedstawienie malformacji Arnolda-Chiariego typu II[1]

Zespół Arnolda-Chiariego (malformacja Arnolda-Chiariego, ang. Arnold-Chiari malformation, Chiari malformation, ACM, CM) – malformacja mózgowia polegająca na przemieszczeniu struktur tyłomózgowia do kanału kręgowego. Może współistnieć z przepukliną oponowo-rdzeniową[2].

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

MRI głowy w projekcji strzałkowej u pacjenta z malformacją Arnolda i Chiariego typu I; strzałka wskazuje wpuklenie migdałków móżdżku do otworu wielkiego mniejsze niż 3 mm[3].

Wyróżniamy IV typy ACM, z których typ I jest najlżejszy a typ IV najcięższy.

Typy malformacji Arnolda-Chiariego
Typ Opis
I Przemieszczone migdałki móżdżku, często współistnieje łagodne wodogłowie
II Przemieszczenie robaka móżdżku, opuszki i mostu łącznie z komorą IV
III W otworze potylicznym znajduje się cały móżdżek
IV Oprócz przemieszczenia móżdżku zaburzenia jego budowy

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ilustracja z klasycznej monografii Hansa Chiariego przedstawiająca zmiany w móżdżku pacjenta z zespołem Arnolda-Chiariego

Pierwszy opis malformacji pnia mózgu i móżdżku u dzieci z przepukliną rdzenia kręgowego przedstawił szkocki lekarz John Cleland[4], ale jego odkrycie nie zostało dostrzeżone. Kilka lat później austriacki patolog Hans von Chiari opublikował pracę w której przedstawił szereg przypadków malformacji, i zaproponował teorię powstawania wodogłowia u tych pacjentów [5]; pięć lat później przedstawił klasyczną monografię na ten temat[6]. Niemiecki patolog Julius Arnold trzy lata po pierwszej pracy Chiariego opisał przypadek niemowlęcia, z przepukliną rdzenia kręgowego w odcinku piersiowo-lędźwiowym, zaburzonym rozwojem pnia mózgu, z częścią móżdżku i IV komorą przemieszczonymi do kanału rdzenia[7]. Dwóch studentów Arnolda, w tym Ernst Schwalbe w 1907 napisało pracę, w której podkreślili związek między przepukliną rdzeniową a deformacją tylnego dołu czaszki, i wprowadzili termin Arnoldsche und Chiarische Missbildung.

Przypisy

  1. Rekate HL. The definition and classification of hydrocephalus: a personal recommendation to stimulate debate. „Cerebrospinal Fluid Res”. 5, s. 2, 2008. doi:10.1186/1743-8454-5-2. PMID 18211712. 
  2. Anna Dobrzańska, Józef Ryżko Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego Urban & Partner 2005 ISBN 83-89581-25-6.
  3. Sekula RF Jr, Jannetta PJ, Casey KF, Marchan EM, Sekula LK, McCrady CS. Dimensions of the posterior fossa in patients symptomatic for Chiari I malformation but without cerebellar tonsillar descent. „Cerebrospinal Fluid Research”. 2. 11, 2005. PMID 16359556. 
  4. Cleland J. Contribution to the study of spina bifida, encephalocele and anencephalus. Journal of Anatomy and Physiology 17, 257 (1883).
  5. Chiari H. Über Veränderungen des Kleinhirns infolge von Hydrocephalie des Grosshirns. Deutsche medicinische Wochenschrift, Berlin 17, 1172-1175 (1891)
  6. Chiari H: Über Veränderungen des Kleinhirns, der Pons und der Medulla oblongata, infolge von congenitaler Hydrocephalie des Grosshirns. Denkschriften der Akademie der Wissenschaften in Wien 63, 71 (1895).
  7. Arnold J. Myelocyste, Transposition von Gewebskeimen und Sympodie. Beiträge zur pathologischen Anatomie und zur allgemeinen Pathologie 16, 1-28 (1894)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.