Zwolnienie lekarskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zwolnienie lekarskiezaświadczenie urzędowe wystawiane przez lekarza w celu usprawiedliwienia nieobecności pracownika w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby lub konieczności zapewnienia opieki choremu członkowi rodziny.

Polska[edytuj | edytuj kod]

Jest to zaświadczenie wydane na formularzu ZUS ZLA przez lekarza, który podpisał umowę z ZUS-em,

Treść zaświadczenia jest poufna, dostęp do niego mogą mieć tylko lekarz, pacjent oraz osoby sprawdzające, czy druk jest prawidłowo wypełniony – w przypadku błędów zwraca się go lekarzowi do korekty. Druków ZUS ZLA nie stosuje się w przypadku uczniów i studentów zwalnianych z zajęć szkolnych. Zwolnienie lekarskie może też być wystawione po ustaniu ubezpieczenia chorobowego, jeśli niezdolność do pracy powstała do 14 dni od dnia ustania ubezpieczenia i trwa bez przerwy co najmniej 30 dni.

Zwolnienie lekarskie potocznie zwane jest również L4 z powodu dawnego oznaczenia tego formularza.

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje pracownikowi w wysokości 80% jego wynagrodzenia, z wyjątkiem zwolnienia lekarskiego w czasie ciąży, na skutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy, oraz w przypadku poddania się badaniom lub zabiegom związanym z oddaniem komórek, tkanek lub narządów (100% wymiaru zasiłku)[1]. Po 33 dniach choroby zasiłek chorobowy jest wypłacany pracownikowi przez ZUS. Przysługuje on pracownikowi maksymalnie przez 182 dni zwolnienia lekarskiego[2]. W przypadku kobiety powyżej 50 lat, zasiłek chorobowy wypłacany przed pracodawcę jest przez 14 dni, a od 15 dnia świadczenie przejmuje ZUS.

Pracownik dostarcza pracodawcy zwolnienie lekarskie w ciągu 7 dni, aby zasiłek lub wynagrodzenie zostały wypłacone w pełnej wysokości. W przeciwnym razie pracownikowi nie przysługują świadczenia za czas choroby. Jeżeli ten termin zostanie przekroczony, zasiłek chorobowy obniża się o 25% (nie dotyczy wynagrodzenia). Powiadomienia można dokonać osobiście lub przez osobę trzecią, telefonicznie, za pośrednictwem innego środka łączności lub drogą pocztową, przy czym za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla pocztowego – liczone są dni kalendarzowe, nie tylko robocze[3]. W czasie trwania zwolnienia pracownikowi nie wolno podejmować żadnej pracy, w tym czasie ma obowiązek się leczyć. W ciągu pierwszych 33 dni zwolnienia może nas skontrolować pracodawca, od 34. dnia kontroli może dokonać ZUS.

Przypisy

  1. Dz. U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512
  2. Departament Zasiłków: Prawo do zasiłku. zus.pl, 2009-01-30. [dostęp 2009-09-10].
  3. §2.2 z Rozp. MPiPS z 15.05.1996 r., Dz. U. z 1996 r. Nr 60, poz. 281