Łątka zalotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łątka zalotna
Coenagrion scitulum
(Rambur, 1842)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd ważki
Podrząd ważki równoskrzydłe
Rodzina łątkowate
Rodzaj Coenagrion
Gatunek łątka zalotna
Synonimy
  • Agrion scitulum Rambur, 1842

Łątka zalotna (Coenagrion scitulum) – gatunek ciepłolubnej ważki z rodziny łątkowatych (Coenagrionidae). Występuje w północno-zachodniej Afryce oraz zachodniej i południowo-zachodniej Europie. W Polsce stwierdzony tylko jeden raz, w lipcu 1926 roku w Piwnicznej[1]. Zasiedla płytkie i ciepłe zbiorniki wody stojącej.

Długość ciała 34 mm, rozpiętość skrzydeł 48 mm. Osobniki dorosłe (imagines) latają od czerwca do lipca[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Zaćwilichowski. Nowy dla fauny Polski gatunek ważki: Agrion scitulum RAMB. (Odonata) i nowe w Polsce stanowiska kilku innych rzadkich gatunków (Anax parthenope SEL., Sympetrum depressiusculum SEL. i inne). „Polskie Pismo Entomologiczne”. 6 (1-2), s. 74–83, 1927. 
  2. Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix – Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239.