Maghreb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kraje Maghrebu

Maghreb (arab. ‏المغرب‎ al-Maġrib, dosłownie: 'zachód') – określenie stosowane przez Arabów w stosunku do regionu północno-zachodniej Afryki, powstałe w czasie ekspansji arabskiej w średniowieczu. Nazwa ta przyjęła się również w językach europejskich i odnosiła do Maroka, Algierii i Tunezji[1], a współcześnie również do Libii, Mauretanii i Sahary Zachodniej[2].

Państwa Maghrebu współpracują ze sobą w ramach Arabskiej Unii Maghrebu[3].

Wielki Maghreb[edytuj | edytuj kod]

Wielki Maghreb – nacjonalistyczna idea, która zrodziła się w latach 30. XX wieku w Maroku. Miał on obejmować oprócz Maroka Mauretanię, saharyjskie posiadłości Hiszpanii (obecnie Sahara Zachodnia) i część algierskiej Sahary[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Barska, Świat wartości w krajach Maghrebu: ciągłość i zmiana, „Górnośląskie Studia Socjologiczne. Seria Nowa”, 5, 2014, s. 82.
  2. Z. Landowski, Świat arabski. Leksykon. Historia, gospodarka, kultura, Warszawa 2008, s. 152.
  3. M. Brol, Współczesne problemy krajów Afryki północnej a jakość sektora publicznego, „Ekonomia i Prawo”, 7, 2011, s. 80.