Łowiec krasnodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łowiec krasnodzioby
Halcyon smyrnensis[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd kraskowe
Rodzina zimorodkowate
Podrodzina łowce
Rodzaj Halcyon
Gatunek łowiec krasnodzioby
Synonimy
  • Alcedo smyrnensis Linnaeus, 1758[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Łowiec krasnodzioby[4] (Halcyon smyrnensis) – gatunek ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae), szeroko rozpowszechniony od wschodniej Turcji poprzez subkontynent indyjski po Filipiny. Można go spotkać nawet w dużym oddaleniu od wody, gdzie żywi się małymi gryzoniami i gadami.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Łowiec krasnodzioby Halcyon smyrnensis (Linnaeus, 1758) posiada sześć podgatunków[5]:

  • H. s. smyrnensis (Linnaeus, 1758) – południowa Turcja do północno-wschodniego Egiptu, Irak do północno-zachodnich Indii.
  • H. s. fusca (Boddaert, 1783) – zachodnie Indie i Sri Lanka.
  • H. s. perpulchra Madarász, 1904Bhutan, wschodnie Indie, Indochiny, Półwysep Malajski, zachodnia Jawa.
  • H. s. saturatior Hume, 1874Andamany.
  • H. s. fokiensis Laubmann & Götz, 1926 – południowe i wschodnie Chiny, Tajwan i Hajnan.
  • H. s. gularis (Kuhl, 1820) – Filipiny.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Duży zimorodek (wielkości drozda). Duży czerwony dziób, brązowa głowa, boki i pokrywy skrzydłowe, grzbiet i ogon niebieski, pierś i gardło białe. W locie z wierzchu widoczne lusterka na skrzydle, od wierzchu jasnoniebieskie, od spodu białe[6][7].

Poszczególne podgatunki różnią się wielkością i ubarwieniem.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej wydawany głos przypomina głos dzięcioła zielonego[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halcyon smyrnensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. White-throated Kingfisher (Halcyon smyrnensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 26 czerwca 2011].
  3. Halcyon smyrnensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Halcyoninae Vigors, 1825 - łowce (wersja: 2019-10-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-23].
  5. F. Gill & D. Donsker (red.): Rollers, ground rollers, kingfishers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-10-16].
  6. a b Lars Jonsson, Ptaki Europy i obszaru śródziemnomorskiego, 2006.
  7. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstrom, Collins Bird Guide, second edition, 2009.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.