Halcyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halcyon[1]
Swainson, 1821[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – łowiec kameruński (H. malimbica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd kraskowe
Nadrodzina Alcedinoidea
Rodzina zimorodkowate
Podrodzina łowce
Rodzaj Halcyon
Typ nomenklatoryczny

Alcedo senegalensis Linnaeus, 1766

Synonimy
  • Chelicutia Reichenbach, 1851[3]
  • Halcyonopa Mathews, 1918[4]
  • Chelicutona Mathews, 1918[5]
  • Plesialcyon Mathews, 1918[6]
  • Nutchera Mathews, 1918[7]
  • Cecilia Mathews, 1918[7]
  • Pseudhalcyon Roberts, 1922[8]
  • Ceciliella Strand, 1928[9]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Halcyonrodzaj ptaka z podrodziny łowców (Halcyoninae) w rodzinie zimorodkowatych (Alcedinidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w orientalnej Azji i Afryce[10].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 17–28 cm; masa ciała 30–130 g[11].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Halcyon: gr. αλκυων alkuōn, αλκυονος alkuonos „mityczny ptak”, przez długi czas wiązany z zimorodkiem, który gnieździł się na morzu. Ptak ten był ukochany przez bogów, którzy uspokajali fale podczas inkubacji jaj i wychowu młodych. Te dni pokoju i spokoju, stały się znane jako „cudowne dni” (ang. halcyon days)[12].
  • Chelicutia: epitet gatunkowy Alaudo chelicuti Stanley, 1814[13] (Chelicut, na wschód od Antalo i na południe od Makale, Tigre, Abisynia)[14]. Gatunek typowy: Alaudo chelicuti Stanley, 1814.
  • Halcyonopa: rodzaj Halcyon Swainson, 1821; gr. ωπε ōpe „wygląd”[15]. Gatunek typowy: Halcyon dryas Hartlaub, 1854.
  • Chelicutona: wariant nazwy rodzaju Chelicutia Reichenbach, 1851[16]. Gatunek typowy: Alcedo albiventris Scopoli, 1786.
  • Plesialcyon: gr. πλησιος plēsios „blisko, spokrewniony”, od πελας pelas „blisko”, od πελαζω pelazō „przybliżyć”; rodzaj Alcyone Swainson, 1837[17]. Gatunek typowy: Alcedo smyrnensis Linnaeus, 1758.
  • Nutchera: etymologia nieznana, autor nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[18]. Gatunek typowy: Halcyon badia J. Verreaux & E. Verreaux, 1851.
  • Cecilia: Marian Cecile Mathews z domu White (1865-1938), żona australijskiego ornitologa Gregory’ego M. Mathewsa[19]. Gatunek typowy: Alcedo pileata Boddaert, 1783.
  • Pseudhalcyon: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Halcyon Swainson, 1821[20]. Gatunek typowy: Alcedo leucocephala Statius Muller, 1776.
  • Ceciliella: zdrobnienie nazwy rodzaju Cecilia Mathews, 1918[21]. Nowa nazwa dla Cecilia.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[22]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halcyon, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. W. Swainson: Zoological illustrations, or, Original figures and descriptions of new, rare, or interesting animals : selected chiefly from the classes of ornithology, entomology, and conchology, and arranged on the principles of Cuvier and other modern zoologists. Cz. 1. London: Printed by R. and A. Taylor for Baldwin, Cradock, and Joy; and W. Wood, 1821, s. tekst i ryc. 27. (ang.)
  3. H.G.L. Reichenbach: Handbuch der speziellen Ornithologie: beschreibender Text zu der vollständigsten Kupfersammlung der Vögel aller Welttheile. Dresden: Expedition der Vollstèandigsten Naturgeschichte, 1851, s. 16. (niem.)
  4. Mathews 1918 ↓, s. 149.
  5. Mathews 1918 ↓, s. 150.
  6. Mathews 1918 ↓, s. 152.
  7. a b Mathews 1918 ↓, s. 153.
  8. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 213, 1922 (ang.). 
  9. E. Strand. Miscellanea nomenclatorica zoologica et paleontologica. „Archiv für Naturgeschichte”. 92A (8), s. 57, 1928 (niem.). 
  10. F. Gill & D. Donsker (red.): Rollers, ground rollers, kingfishers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-10-16].
  11. P. Woodall: Family Alcedinidae (Kingfishers). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 6: Mousebirds to Hornbills. Barcelona: Lynx Edicions, 2001, s. 206, 209–212. ISBN 84-87334-30-X. (ang.)
  12. Jobling 2017 ↓, s. Halcyon.
  13. Jobling 2017 ↓, s. Chelicutia.
  14. Jobling 2017 ↓, s. chelicuti.
  15. Jobling 2017 ↓, s. Halcyonopa.
  16. Jobling 2017 ↓, s. Chelicutona.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Plesialcyon.
  18. Jobling 2017 ↓, s. Nutchera.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Cecilia.
  20. Jobling 2017 ↓, s. Pseudhalcyon.
  21. Jobling 2017 ↓, s. Ceciliella.
  22. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Halcyoninae Vigors, 1825 - łowce (wersja: 2019-10-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-10-16].
  23. N.J. Collar. Species limits in some Philippine birds including the Greater Flameback Chrysocolaptes lucidus. „Forktail”. 27, s. 31, 2011 (ang.). 
  24. J. del Hoyo & N.J. Collar: HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Cz. 1: Non-passerines. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. ISBN 978-84-96553-94-1. (ang.)
  25. M.J. Andersen, J.M. McCullough, W.M. Mauck III, B.T. Smith & R.G. Moyle. A phylogeny of kingfishers reveals an Indomalayan origin and elevated rates of diversification on oceanic islands. „Journal of Biogeography”, W druku. DOI: 10.1111/jbi.13139 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. G.M. Mathews: The birds of Australia. Cz. 7. H.F. & G. Witherby: London, 1918. (ang.)
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-25]. (ang.)