Ōshima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ōshima
Ilustracja
„Ōshima” w 1882 r.
Klasa

kanonierka

Historia
Stocznia

Onohama, Kobe, Japonia

Położenie stępki

29 sierpnia 1889

Wodowanie

14 października 1891

 Dai-Nippon Teikoku Kaigun
Wejście do służby

31 marca 1892

Wycofanie ze służby

15 czerwca 1905

Zatonął

17 maja 1904

Los okrętu

zatopiony w kolizji

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

630 t

Długość

53,5 m

Szerokość

8 m

Zanurzenie

2,75 m

Napęd
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania,
2 kotły, 2 śruby, 1216 ihp
Prędkość

16 węzłów

Uzbrojenie
5 × 120 mm, 5 × 47 mm
Załoga

130

Ōshima (jap. 大島)kanonierka japońskiej marynarki wojennej, podobna, lecz ulepszona względem poprzedzającego ją typu Maya. Wzięła udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, podczas której zatonęła.

Zwodowana w stoczni w Kobe kanonierka była pierwszym zbudowanym w Japonii okrętem wyposażonym w maszyny parowe potrójnego rozprężania[1], skonstruowane w Yokosuce[2]. Jej stalowy kadłub zdradzał wpływy francuskiej myśli konstrukcyjnej, był wyposażony w wyraźny taran, a artylerię rozmieszczono na nadbudówce dziobowej i rufowej, oraz na sponsonach burtowych[1]. Okręt miał 53,5 m długości, 8 m szerokości, a jego zanurzenie wynosiło 2,75 m[1]. S. Suliga jako jedyny podaje, że okręt miał maszynownie osłoniętą lekkim pokładem pancernym o grubości 25 mm[3].

Okręt napędzały dwie maszyny parowe o mocy 1200 hp[1] (1216 ihp[4]); parę dostarczały dwa cylindryczne kotły, a dwie śruby nadawały prędkość 16 węzłów[4]. Zapas węgla wynosił 140 ton[1][4]; kanonierka miała też ożaglowanie typu trójmasztowej barkentyny.

Początkowo „Ōshima” uzbrojona była w cztery armaty kalibru 120 mm i pięć działek Hotchkissa kal. 47 mm[4] (F.T. Jane podaje 8 dział tego kalibru[2]); w późniejszej służbie została przezbrojona w 4 działa kalibru 120 mm, 7 działek kalibru 40 mm i otrzymała jeden karabin maszynowy[4].

Na początku wojnie rosyjsko-japońskiej „Ōshima” i „Akagi” weszły w skład zespołu okrętów specjalnych, podporządkowanego 2. Dywizjonowi adm. Kamimury[5]. 5 maja, okręt, wraz z kanonierkami „Akagi”, „Chōkai”, „Maya” i „Uji” ubezpieczał desant sił japońskich na Liaotungu oraz prowadził działania demonstracyjne wzdłuż wybrzeża[6]. 15 maja 1904 roku „Ōshima” znajdowała się w składzie zespołu adm. Masamichi Tōgō, który osłaniał pechowy dywizjon adm. Nashiby, który utracił na rosyjskich minach dwa pancerniki („Hatsuse” i „Yashima”)[7]. Następnie zespół Togo rozpoznał wybrzeża koło Jinzhou[8]. 17 maja w nocy (o 2.30), gdy okręty odkotwiczały w gęstej mgle, „Akagi” staranował „Ōshimę”, która zatonęła bez strat w załodze, którą udało się w całości uratować[9]. Inne źródła podają datę zderzenia na 16 maja, a 17 maja – jako dzień zatonięcia uszkodzonego okrętu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 236. ISBN 0-85177-133-5.
  2. a b Fred T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & Co., 1904, s. 74. (ang.)
  3. Сергей Сулига: Корабли русско-японской войны 1904-1905 гг. Часть 2: Японский флот. Москва: Аскольдъ, 1993, s. 37. ISBN 5-86579-001-3. (Siergiej Suliga: Korabli Russko-Japonskoj wojny 1904-1905 gg. Czast' 2: Japonskij fłot. Moskwa: Askold, 1993,. 37).
  4. a b c d e f Hansgeorg Jentsura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Naval Institute Press, 1976, s. 115. ISBN 0-87021-893-X. (ang.)
  5. Dyskant 1996 ↓, s. 31.
  6. Wilson 1904 ↓, s. 498.
  7. Dyskant 1996 ↓, s. 118–119.
  8. Wilson 1904 ↓, s. 554.
  9. Dyskant 1996 ↓, s. 120.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Dyskant: Port Artur 1904. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1996. ISBN 83-11-08517-X.
  • Herbert Wrigley Wilson: Japan’s fight for freedom; the story of the war between Russia and Japan. T. 2. London Amalgamated Press, 1904. (ang.)