Śluza Guzianka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Guzianka (I i II)
Ilustracja
Śluza Guzianka I
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Miejscowość Ruciane-Nida
Droga wodna jez. Guzianka Mała i Bełdany
Lokalizacja Osiedle Guzianka
Budowa
Lata budowy 1879 i 2020
Dane techniczne
Długość 44 (I), 50 (II)[1] m
Szerokość 7,5 (I i II)[1] m
Różnica poziomów 2[1] m
Wrota dwuskrzydłowe stalowe (obie komory)
Rodzaj napędu elektryczny[2]
Położenie na mapie Rucianego-Nidy
Mapa konturowa Rucianego-Nidy, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Guzianka (I i II)”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Guzianka (I i II)”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Guzianka (I i II)”
Położenie na mapie powiatu piskiego
Mapa konturowa powiatu piskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Guzianka (I i II)”
Położenie na mapie gminy Ruciane-Nida
Mapa konturowa gminy Ruciane-Nida, w centrum znajduje się punkt z opisem „Guzianka (I i II)”
Ziemia53°39′42,7313″N 21°34′05,1359″E/53,661870 21,568093

Śluza Guzianka – zespół dwóch śluz komorowych w Guziance, części Rucianego-Nidy, pomiędzy jeziorami Guzianka Mała i Bełdany. Starsza komora wybudowana została w roku 1879. Początkowo była wykonana z drewna, dopiero w 1899 drewno zastąpiono ścianami z cegieł i kamienia[3]. Rocznie śluzuje się przez nią około 20 tysięcy łodzi[4].

Podstawowe dane[edytuj | edytuj kod]

  • wybudowana i uruchomiona: 1879[1] (druga komora – 2020)
  • różnica poziomów: 2 m
  • długość: 44 m (komora I), 50 m (komora II)
  • szerokość wrót: 7,5 m

Opis[edytuj | edytuj kod]

Łączy główną grupę jezior mazurskich (przez jezioro Bełdany) z miastem Ruciane-Nida, z Jeziorem Nidzkim oraz z mniejszymi jeziorami Guzianka Mała i Guzianka Wielka (poziom wody wyższy o około 2 m od większości zbiorników żeglownych w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich). Jest to ważny węzeł komunikacyjny na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich.

W sezonie żeglarskim ruch przez śluzę jest na tyle duży (w 2019 r. prześluzowano 15 tysięcy jednostek, najwięcej ze wszystkich śluz w Polsce), że w 2018 r. podpisano umowę na wybudowanie drugiej komory śluzy i rozpoczęto jej budowę w miejscu dotychczasowego jazu[5]. 29 maja 2020 r. budowa została ukończona[6]. Komora śluzy Guzianka II jest nieco dłuższa od starej komory. Założeniem budowy było, że stara śluza zostanie przeznaczona do śluzowania statków pasażerskich (które są wielkością dostosowane do komory tej śluzy), a nowa będzie śluzowała jachty, które wcześniej musiały ustępować pierwszeństwa statkom pasażerskim[7].

Wypadek[edytuj | edytuj kod]

30 sierpnia 2004 doszło do wypadku spowodowanego przez statek Żeglugi Mazurskiej „Odylia”. Statek płynący Rucianego-Nidy wpłynął do śluzy i uderzył w dolne wrota[8]. Żaden z 16 pasażerów nie został ranny[8]. Śledztwo wykazało, że nastąpiła awaria biegu wstecznego na jednostce oraz że kapitan miał 0,67 promila alkoholu w wydychanym powietrzu[8]. W wyniku uderzenia wrota wypadły z zawiasów i musiały zostać zdemontowane i wyremontowane w stoczni Żeglugi Mazurskiej. Przez pewien czas jachty były śluzowane za pomocą dźwigu[8].

Etapy śluzowania[edytuj | edytuj kod]

Etapy śluzowania
Jachty czekające na sygnał do wpłynięcia do śluzy
Jachty wpływają do śluzy od strony Bełdan
Zabezpieczanie żaglówek
Zamykanie wrót śluzy
Jachty przygotowane do napełnienia śluzy
Napełnianie śluzy
Pobieranie opłaty
Różnica poziomu wody
Wyrównanie poziomu wody
Otwarcie wrót
Jachty wypływają
Po prawej widoczne kolejne jednostki, przygotowujące się do śluzowania w drugą stronę


Dopływając do śluzy należy zachować ostrożność przepuszczając jednostki wypływające ze śluzy i nie wpływając przed jednostki już czekające na wpłynięcie do śluzy, traktując to jako dobry obyczaj żeglarski.

W samej śluzie należy zachować spokój. Jacht powinien być cumowany do cum leżących na wewnętrznych ścianach w sposób „na biegowo”, poprzez przytrzymanie lin przez członków załogi. Jachty w środku śluzy nie wymagają cumowania. Wszystkie jednostki wpływające do śluzy powinny robić to bardzo wolno, aby jak najszybciej przejść na bieg jałowy silnika i pozostać na biegu neutralnym do czasu wypłynięcia. Najbezpieczniejszą formą wpływania do śluzy jest „przeciąganie” się po jachtach bez użycia silnika przez co jednostka nie zagraża innym jachtom i sama nie jest narażona na uszkodzenia.

Śluzowanie jest chętnie obserwowane przez turystów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Śluza Guzianka.
  2. Śluza Guzianka.
  3. Wojciech Kujawski: Krutynia. Szlak wodny. Olsztyn: QMiKa, 2007, s. 342. ISBN 978-83-923903-2-9.
  4. Śluza Guzianka, Przewodnik Mazurski [dostęp 2017-11-28].
  5. Marigo, Budowa śluzy Guzianka 2 na Mazurach – projekt już ruszył! [dostęp 2020-06-02] (pol.).
  6. PAP, Śluza Guzianka II już wybudowana. Otwarcie dla żeglarzy w czerwcu | PortalMorski.pl, www.portalmorski.pl [dostęp 2020-06-02] (pol.).
  7. Odbiór techniczny śluzy Guzianka II. A kiedy otwarcie?, Inżynieria.com [dostęp 2020-06-02] (pol.).
  8. a b c d Śluza Guzianka – wypadek.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]