Przetoczenie krwi wynaczynionej śródoperacyjnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przetoczenie krwi wynaczynionej śródoperacyjnie, śródoperacyjna autotransfuzja, śródoperacyjne odzyskiwanie krwi – rodzaj autotransfuzji, w której przetaczana jest wynaczyniona śródoperacyjnie i odzyskana z pola operacyjnego własna krew chorego[1].

Metoda[edytuj]

Metoda polega na aspiracji przez operatora wynaczynionej krwi z pola operacyjnego. Odzyskana krew po dodaniu antykoagulantu jest gromadzona w zbiorniku. Po uzyskaniu określonej objętości zebranej krwi jest ona odwirowywana, a następnie mieszana z solą fizjologiczną. Odwirowana krew jest gromadzona w kolejnym pojemniku i może zostać przetoczona choremu lub magazynowana w celu późniejszego wykorzystania[2][3].

Uzyskana krew charakteryzuje się wysokim hematokrytem wynoszącym około 50–60%, niską ilością wolnej hemoglobiny, bardzo małą ilością płytek krwi (trombocytów) i jest pozbawiona czynników krzepnięcia[2].

Zastosowanie metody[edytuj]

Metoda znajduje zastosowanie w operacjach z przewidywaną dużą utratą krwi, szczególnie w zabiegach ortopedycznych, kardiochirurgicznych i chirurgii naczyniowej. Wykorzystuje się ją także u chorych z obecnymi przeciwciałami do antygenów krwinek czerwonych, u których nie można dobrać krwi zgodnej. Metoda śródoperacyjnego odzyskiwania krwi może być akceptowalnym postępowaniem u osób, które z przyczyn światopoglądowych nie wyrażają zgody na przetoczenie krwi[1].

Przeciwwskazania[edytuj]

Metoda nie może być wykorzystana w przypadku braku jałowości pola operacyjnego oraz stosowania środków hemostatycznych celem hamowania krwawienia czy płukania pola operacyjnego środkami do stosowania miejscowego[1][2]. Do przeciwwskazań należy również choroba nowotworowa oraz ryzyko zanieczyszczenia krwi wodami płodowymi podczas operacji ginekologicznych u kobiet ciężarnych (ryzyko zatoru płuc wodami płodowymi)[2].

Powikłania[edytuj]

Do powikłań śródoperacyjnej autotransfuzji należą[2]:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Baranowski i in. 2014 ↓, s. 223.
  2. a b c d e Andrzej Pluta, Krzysztof Gutkowski, Anna Pluta. Śródoperacyjna autotransfuzja krwinek czerwonych. „Chirurgia Polska”, 2007. 
  3. Barash 2009 ↓, s. 382-383.
  4. Maya Suresh: Shnider and Levinson's Anesthesia for Obstetrics. Lippincott Williams & Wilkins, 2013, s. 326-327.

Bibliografia[edytuj]

  • Paul G. Barash: Clinical Anesthesia. Lippincott Williams & Wilkins, 2009. ISBN 9780781787635.
  • Włodzimierz Baranowski, Anna Jung-Hauska, Jolanta Korsak, Krzysztof Paśnik, Zbigniew Rybicki, Kazimierz Sułek: Wytyczne w zakresie leczenia krwią i jej składnikami oraz produktami krwiopochodnymi w podmiotach leczniczych. Wojskowy Instytut Medyczny, 2014. ISBN 978-83-937276-4-3.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.