Święto katedry św. Piotra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święto katedry św. Piotra
San pietro, statua di san pietro in cattedra.JPG
Figura św. Piotra na katedrze (Bazylika Watykańska)
Dzień 22 lutego
Typ święta kościelne
Religie katolicyzm
Upamiętnia wstąpienie na tron rzymski św. Piotra
Znaczenie wyraz hołdu następcom św. Piotra
Inne nazwy łac. Natale Petri de cathedra

Święto katedry św. Piotra, zwane od IV wieku jako łac. Natale Petri de cathedra święto liturgiczne obchodzone 22 lutego w Kościele rzymskokatolickim. To święto w czasie którego katolicy wspominają z czcią tron św. Piotra Apostoła uznawanego za pierwszego papieża. Święto to przypomina, że Stolica Piotrowa jest podstawą jedności Kościoła.

W 1558 roku papież Paweł IV ustalił 18 stycznia, jako pamiątkę wstąpienia na tron rzymski św. Piotra, a 22 lutego na obchód święta objęcia stolicy w Antiochii. Oba święta obchodzone początkowo w Rzymie, Paweł IV rozszerzył obowiązkowo na cały Kościół łaciński.

Do roku 1962 Kościół obchodził oba święta. Po reformie Jana XXIII zostały one połączone w jedno, pod brzmieniem ogólnym: święto „Katedry św. Piotra”[1].

Katedra to uroczyste krzesło na którym zasiada biskup. Od nazwy tego krzesła kościół biskupi, czyli najważniejszy i pierwszy kościół w każdej diecezji nazywa się również katedrą. Krzesło biskupa jest znakiem jego urzędu nauczyciela, arcykapłana i pasterza. Szczególne miejsce zajmuje katedra św. Piotra znajdująca się w Bazylice św. Piotra na Watykanie.

Za głównym ołtarzem, w apsydzie, jest tron (katedra), na którym miał zasiadać św. Piotr. Do V wieku znajdował się on w zbudowanym przez św. Damazego baptysterium bazyliki Św. Piotra. Relikwia składa się jedynie z wielu kawałków drewna, spojonych bogato zdobionymi płytami z kości słoniowej. Katedra ta stała się symbolem władzy zwierzchniej w Kościele Chrystusa tak w osobie świętego Piotra, jak również jego następców. Święto jest więc z jednej strony aktem wdzięczności Rzymian za wyróżnienie ich miasta, z drugiej zaś strony jest okazją dla wiernych Kościoła do okazania wyrazu hołdu następcom św. Piotra.

Za nawiedzenie kościoła katedralnego i pobożne odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę można w tym dniu uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zob. http://grzegorzwielki.pl/wp-content/uploads/2014/01/RUBRYCELA2014.3.pdf – kalendarz liturgiczny według Missale Romanum z 1962 r., s. 7 i 11.
  2. Inne nadania odpustów: nad. 33 § 1, 3°. W: Wykaz odpustów. Wyd. wzorcowe według łacińskiego wydania 4 bis z 2004 r.. s. 80. ISBN 978-83-7030-260-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]