Świętochłowice (przystanek kolejowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świętochłowice
Ilustracja
Peron na przystanku
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miejscowość Świętochłowice
Lokalizacja Centrum
Data otwarcia 1 października 1913
Poprzednie nazwy Schwientochlowitz (1913–1922, 1939–1945)
Świętochłowice (1922–1939, od 1945)[1][2]
Rodzaj przystanek kolejowy (niem. Haltepunkt)
Dane techniczne
Liczba peronów 1
Liczba krawędzi
peronowych
2
Kasy N
Linie kolejowe
Położenie na mapie Świętochłowic
Mapa lokalizacyjna Świętochłowic
Świętochłowice
Świętochłowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Świętochłowice
Świętochłowice
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Świętochłowice
Świętochłowice
Ziemia50°17′20,8″N 18°55′05,0″E/50,289111 18,918056
Portal Portal Transport szynowy

Świętochłowice (niem. Schwientochlowitz) − przystanek kolejowy w Świętochłowicach, w województwie śląskim, w Polsce.

W roku 2017 przystanek obsługiwał 200–299 pasażerów na dobę[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W miejsce zamkniętego dworca Królewska Huta w Świętochłowicach (ostatnia niem. nazwa Schwientochlowitz), obsługującego wcześniej Królewską Hutę, w środę 1 października 1913 roku uruchomiono nowo zbudowany przystanek kolejowy Świętochłowice (niem. Haltepunkt Schwientochlowitz) oraz dzisiejszą stację kolejową z dworcem Chorzów Batory (niem. Bahnhof I. Klasse Bismarchütte) w Hajdukach, który przejął funkcje starego obiektu[4].

Przystanek zlokalizowano w sąsiedztwie huty „Falva”, w zachodniej części ówczesnego centrum Świętochłowic. W momencie otwarcia obsługiwał on lokalny ruch pasażerski z ograniczonymi usługami do możliwości nadawania i odbierania jedynie przesyłek ekspresowych[4]. Od początku istnienia przystanek posiadał jeden częściowo zadaszony peron z przejściem podziemnym (w nasypie kolejowym), łączącym go z obszernym budynkiem (powszechnie nazywanym „dworcem”), którym znajdowały się: kasa, poczekalnia, toalety oraz biura i mieszkania urzędników kolejowych.

Budynek przystanku, zrujnowany od lat 90. XX wieku, został wyburzony w 2004 roku[5], podczas jego rozbiórki natrafiono na archiwalne dokumenty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Indeks stacji, przystanków osobowych, posterunków kolejowych z nazwami aktualnymi i wcześniejszymi. W: Ryszard Stankiewicz, Marcin Stiasny: Atlas Linii Kolejowych Polski 2014. Wyd. pierwsze. Rybnik: Eurosprinter, 2014. ISBN 978-83-63652-12-8. (pol.)
  2. Świętochłowice, Ogólnopolska Baza Kolejowa [dostęp 2020-10-17] (pol.).
  3. Największe i najmniejsze stacje w Polsce. W: utk.gov.pl [on-line]. [dostęp 2019-12-18].
  4. a b Eröffnung und Schließung von Stationen. Eisenbahndirektionbezirk Kattowitz, „Zeitung des Vereins Deutscher Eisenbahnverwaltung”, Jg. LIII, 1913, s. 990, 1071, 1202.
  5. a b mit: Z miejskich map znikają kolejowe nieużytki. W: naszemiasto.pl Chorzów [on-line]. Polska Press, 2005-09-12. [dostęp 2020-11-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Świętochłowice
Linia 137. Katowice-Legnica (8,413 km)
BSicon KBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Chorzów Batory
odległość: 2,247 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 3,327 km