Świergotek tajgowy

Świergotek tajgowy
	Anthus hodgsoni
	Richmond, 1907
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	wróblowe
Podrząd	śpiewające
Rodzina	pliszkowate
Rodzaj	Anthus
Gatunek	świergotek tajgowy
Synonimy
	Anthus trivialis hodgsoni Richmond, 1907; Anthus maculatus — Jerdon, 1864; Pipastes hodgsoni (Richmond, 1907); Anthus maculatus berezowskii Zarudny, 1909; Anthus maculatus yunnanensis Uchida & Kuroda, 1916; Anthus hodgsoni inopinatus Hartert & Steinbacher, 1933;
	Anthus trivialis hodgsoni Richmond, 1907; Anthus maculatus — Jerdon, 1864; Pipastes hodgsoni (Richmond, 1907); Anthus maculatus berezowskii Zarudny, 1909; Anthus maculatus yunnanensis Uchida & Kuroda, 1916; Anthus hodgsoni inopinatus Hartert & Steinbacher, 1933;
Podgatunki
	A. h. hodgsoni Richmond, 1907; A. h. yunnanensis Uchida & Kuroda, 1916;
	A. h. hodgsoni Richmond, 1907; A. h. yunnanensis Uchida & Kuroda, 1916;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Świergotek tajgowy^[5] (Anthus hodgsoni) – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae). Występuje w Azji oraz na wschodzie europejskiej części Rosji. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Morfologia

Długość ciała 15–17 cm; masa ciała 17–26,3 g^[2]. Brak dymorfizmu płciowego^[6].

Występowanie

Występuje na wschodzie europejskiej części Rosji, na Syberii, w Chinach, Japonii i w Himalajach. Zimuje w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej^[2].

Do Polski zalatuje sporadycznie (do 2023 roku stwierdzony 11 razy)^[7].

Status i ochrona

IUCN uznaje świergotka tajgowego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji nie została oszacowana. W 2021 roku organizacja BirdLife International szacowała liczebność populacji europejskiej na 80–140 tysięcy par lęgowych. Globalny trend liczebności populacji nie jest znany^[4].

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową^[8].

Podgatunki

Wyróżniono dwa podgatunki A. hodgsoni^[2]^[9]:

A. hodgsoni hodgsoni – Himalaje do środkowych Chin, także środkowa Japonia.
A. hodgsoni yunnanensis – północno-zachodnia Rosja do Kamczatki, Sachalinu i Kuryli oraz na południe do Mongolii, północno-wschodnich Chin i północnej Japonii.

Zobacz też

ptaki Polski

Przypisy

↑ Anthus hodgsoni, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 Tyler, S.: Olive-backed Pipit (Anthus hodgsoni). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-05-05].
1 2 3 4 5 D. Lepage: Olive-backed Pipit Anthus hodgsoni. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-12-30]. (ang.).
1 2 BirdLife International, Anthus hodgsoni, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2025, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-04] (ang.).
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Motacillidae Horsfield, 1821 – pliszkowate – Wagtails and pipits (wersja: 2024-07-02). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-04].
↑ Salim Ali, Sidney Dillon Ripley: Handbook of the Birds of India and Pakistan, 2nd ed.,10 vols. Wyd. 2nd. Oxford University Press, 1986/2001.
↑ Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 40. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2023. „Ornis Polonica”. 65, s. 127–152, 2024.
↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183 (ISAP)).
↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-12-30]. (ang.).

Bibliografia

Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow, Ptaki Europy, Warszawa: Świat Książki, 2007, ISBN 978-83-247-0818-5.
Mały słownik zoologiczny. Ptaki. Przemysław Busse (red.). T. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0563-0.

Linki zewnętrzne

Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

[itis-1] Anthus hodgsoni, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[hbwa-2] 1 2 3 4 Tyler, S.: Olive-backed Pipit (Anthus hodgsoni). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-05-05].

[avibase-3] 1 2 3 4 5 D. Lepage: Olive-backed Pipit Anthus hodgsoni. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2022-12-30]. (ang.).

[iucn-4] 1 2 BirdLife International, Anthus hodgsoni, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2025, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-04] (ang.).

[Mielczarek&Kuziemko-5] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Motacillidae Horsfield, 1821 – pliszkowate – Wagtails and pipits (wersja: 2024-07-02). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-04].

[6] Salim Ali, Sidney Dillon Ripley: Handbook of the Birds of India and Pakistan, 2nd ed.,10 vols. Wyd. 2nd. Oxford University Press, 1986/2001.

[kf2023-7] Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 40. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2023. „Ornis Polonica”. 65, s. 127–152, 2024.

[8] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r. poz. 2183 (ISAP)).

[ioc-9] F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-12-30]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]