Anthus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anthus[1]
Bechstein, 1805[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – świergotek łąkowy (A. pratensis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pliszkowate
Rodzaj Anthus
Typ nomenklatoryczny

Alauda pratensis Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Anthusrodzaj ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Ameryce[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 11,5–18 cm; masa ciała 12–39 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Anthus (rodzaj męski): łac. anthus „mały ptak, który zamieszkiwał trawiaste obszary”, wspomniany przez Pliniusza, dotąd niezidentyfikowany, ale najprawdopodobniej była to pliszka żółta (od gr. ανθος anthos „mały, jaskrawo ubarwiony ptak” wspomniany przez Arystotelesa). W mitologii greckiej Anthus, syn Antinousa i Hippodamei, został zabity przez konie jego ojca i przemienił się w ptaka, który naśladował rżenie koni, ale uciekał, gdy znalazł się w zasięgu wzroku swoich rodziców[6].
  • Afranthus (rodzaj męski): łac. Afer, Afra „Afrykanin, afrykański”, od Africa „Afryka”; rodzaj Anthus Bechstein, 1805 (świergotek)[6]. Gatunek typowy: Anthus brachyurus Sundevall, 1850.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anthus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.M. Bechstein: Gemeinnützige Naturgeschichte Deutschlands nach allen drey Reichen: ein Handbuch zur deutlichern und vollständigern Selbstbelehrung besonders für Forstmänner, Jugendlehrer und Oekonomen. Cz. 2. Lipsk: Bey Siegfried Lebrecht Crusius, 1805, s. 247, 302, 465. (niem.)
  3. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 256, 1922 (ang.). 
  4. F. Gill & D. Donsker: Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors & pipits (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-11-21].
  5. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Wagtails and Pipits (Motacillidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2021. DOI: 10.2173/bow.motaci1.01. [dostęp 2021-11-02]. (ang.) Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  6. a b The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  7. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Motacillidae Horsfield, 1821 – pliszkowate – Wagtails and pipits (wersja: 2021-10-22). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-11-02].
  8. P. van Els & H.V. Norambuena. A revision of species limits in Neotropical pipits Anthus based on multilocus genetic and vocal data. „Ibis”. 160 (1), s. 158–172, 2018. DOI: 0.1111/ibi.12511 (ang.).