Przejdź do zawartości

Świerk Engelmanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Świerk Engelmanna
Ilustracja
Systematyka[1][2][3]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

nagonasienne

Klasa

iglaste

Rząd

sosnowce

Rodzina

sosnowate

Rodzaj

świerk

Gatunek

świerk Engelmanna

Nazwa systematyczna
Picea engelmannii Parry ex Engelm
Trans. Acad. Sci. St. Louis 2: 212 1863[4]
Synonimy
  • Picea glauca subsp. engelmannii
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]

Zasięg
Mapa zasięgu

Świerk Engelmanna (Picea engelmannii Parry ex Engelm.) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje naturalnie w górach zachodniej Ameryce Północnej, od 750 m do 3300 m n.p.m.[6], gatunek lasotwórczy[7].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Szyszka
Igły
Pokrój
Drzewo dorastające do 20–30 m, jego korona jest stożkowata[7], wąska[8]. Gałęzie są osadzone na pniu w gęstych okółkach, nieco zawieszone[7]. Pędy żółtobrązowe do kremowych, wąsko bruzdowane, pokryte drobnymi gruczołkami, rzadko nagie[8].
Liście
Igły na pędach skierowane skośnie ku przodowi, długości 1,2–2,5 cm[8], są cienkie, mogą być proste lub lekko wygięte, koloru sinozielonego; rozdarte pachną nieprzyjemnie[7].
Szyszki
Jasnobrązowe, długości 3–8 cm. Łuski niezbyt liczne i słabo pofałdowane, bez grudek żywicy[8].
Gatunki podobne
Świerk kłujący Picea pungens różni się pędami nagimi, liśćmi nastroszonymi prostopadle do pędu, często srebrzystymi, większymi szyszkami zwykle z grudkami żywicy[8].

Systematyka i zmienność

[edytuj | edytuj kod]

Gatunek z podsekcji Pungentes i sekcji Casicta w obrębie rodzaju świerk Picea. Tworzy mieszańce ze świerkiem kłującym P. pungens, sitkajskim (P. sitchensis) i białym (P. engelmannii). Mieszańce z tym ostatnim zwane są świerkiem zachodnim P. ×albertiana. Są to drzewa o bardzo wąskiej koronie, pędach owłosionych bez nalotu woskowego oraz pękatych szyszkach o łuskach ostro zakończonych. Od tego mieszańca pochodzi popularnie uprawiana odmiana 'Conica'[8].

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Drewno tego świerka jest wykorzystywane do produkcji papieru, piłowania i okładzin. Drewno wolno rosnących świerków Engelmanna, które znajduje się na wyższych wysokościach, służy również do budowy gitar akustycznych, skrzypiec i fortepianów[6].

Rzadko uprawiany w parkach i ogrodach[8].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Pinales : Pinaceae, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  3. M.J.M. Christenhusz i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19 (1), 2011, s. 55–70, DOI10.11646/phytotaxa.19.1.3 (ang.).
  4. Picea engelmannii Parry ex Engelm.. [w:] The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2018-09-23].
  5. Picea engelmannii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  6. a b Schütt, Weisgerber, Schuck, Lang, Stimm, Roloff: Lexikon der Nadelbäume. Hamburg: Nikol, 2008, s. 279–286. ISBN 3-933203-80-5.
  7. a b c d Helmut Pirc: Bäume von A bis Z. Stuttgart: 2004, s. 247. ISBN 83-7404-323-7.
  8. a b c d e f g Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski, Dendrologia, wyd. VI, Warszawa: PWN, 2025, s. 32, ISBN 978-83-01-23974-9.