Przejdź do zawartości

Żaglouch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Żaglouch
Histiotus
P. Gervais, 1856[1]
Ilustracja
Żaglouch górski (H. montanus )
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nietoperze

Podrząd

mroczkokształtne

Nadrodzina

Vespertilionoidea

Rodzina

mroczkowate

Podrodzina

mroczki

Plemię

wieczorki

Rodzaj

żaglouch

Typ nomenklatoryczny

Plecotus velatus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1824

Synonimy
Gatunki

12 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Żaglouch[4] (Histiotus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[5][6][7].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 51–70,2 mm, długość ogona 40–62 mm, długość ucha 20–39,5 mm, długość tylnej stopy 6–12 mm, długość przedramienia 41,8–51,1 mm; masa ciała 8–20 g[6][8].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski paleontolog i zoolog Paul Gervais w rozdziale zatytułowanym Dokumenty zoologiczne służące jako monografia nietoperzy południowoamerykańskich, opublikowanym w publikacji pod redakcją François-Louisa Laporte’a o tytule Wyprawa do centralnych rejonów Ameryki Południowej: z Rio de Janeiro do Limy i z Limy do Para[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) żaglouch tropikalny (H. velatus).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Histiotus (Histictus)': gr. ιστίοv istion ‘sieć, żagiel’; ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’[9].
  • Simonycteris: gr. σιμος simos ‘zadartonosy, płaskonosy’[10]; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos ‘nietoperz’[11]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): †Simonycteris stocki Stirton, 1931.

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki[12][8][5][13][4]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[4] Podgatunki[6][5][8] Rozmieszczenie geograficzne[6][5][8] Podstawowe wymiary[6][8][b] Status
IUCN[14]
Histiotus montanus (R.A. Philippi & Landbeck, 1861) żaglouch górski 2 podgatunki Peru, Chile, Argentyna, Urugwaj oraz południowa i południowo-wschodnia Brazylia; prawdopodobnie zachodnia Boliwia; zakres wysokości: 0–4115 m n.p.m. DC: 5,1–6,7 cm
DO: 4–5,5 cm
DP: 4,2–5,1 cm
MC: 9–13 g
 LC 
Histiotus colombiae O. Thomas, 1916 gatunek monotypowy Andy Wenezueli oraz wysokie równiny wschodnich Andów Kolumbii (Boyacá i Cundinamarca); zakres wysokości: 2600–3100 m n.p.m. DC: brak danych
DO: brak danych
DP: około 4,9 cm
MC: brak danych
 NE 
Histiotus magellanicus (R.A. Philippi, 1866) żaglouch magellański gatunek monotypowy południowe Chile oraz zachodnio-środkowa i południowa Arhentyna; zakres wysokości: 500–1200 m n.p.m. DC: 5,9–6,5 cm
DO: 4,8–6,1 cm
DP: 4,5–4,6 cm
MC: 14,5–15 g
 LC 
Histiotus diaphanopterus Feijó, P.A. de Rocha & S.L. Althoff, 2015 gatunek monotypowy rozproszony w północno-wschodniej i środkowo-zachodniej Brazylii oraz środkowej Boliwii; zakres wysokości: 640–1800 m n.p.m. DC: 5,2–6 cm
DO: 4,3–5,7 cm
DP: 4,2–4,9 cm
MC: 8–11 g
 NE 
Histiotus alienus O. Thomas, 1916 żaglouch wielkoskrzydły gatunek monotypowy endemit Brazylii: Santa Catarina (znany z miejsca typowego w Joinville); zakres wysokości: poniżej 100 m n.p.m. DC: około 5,4 cm
DO: około 4,5 cm
DP: około 4,5 cm
MC: brak danych
 DD 
Histiotus humboldti Handley, 1996 żaglouch mgłowy gatunek monotypowy północna, zachodnia i południowa Wenezuela, północno-środkowa i południowo-zachodnia Kolumbia oraz środkowy Ekwador; zakres wysokości: 1500–3000 m n.p.m. DC: 5,4–5,9 cm
DO: 4,7–5,6 cm
DP: 4,4–4,9 cm
MC: 9–12 g
 DD 
Histiotus mochica Velazco, F.C. Almeida, Cláudio, A.L. Giménez & Giannini, 2021 gatunek monotypowy endemit Peru: Piura (dolina Quebrada Pariñas) DC: 5,6–5,9 cm
DO: 5,9–6 cm
DP: 4,6–4,7 cm
MC: 8–9,5 g
 NE 
Histiotus cadenai Rodríguez-Posada, Ramírez-Chaves & D.M. Morales-Martínez, 2021 gatunek monotypowy kilka lokalizacji w środkowych Andach w Kolumbii i północnych Andach w Ekwadorze; zakres wysokości: 2550–4000 m n.p.m. DC: 6–6,6 cm
DO: 4,7–5 cm
DP: 4,5–5 cm
MC: 10–12 g
 NE 
Histiotus laephotis O. Thomas, 1916 żaglouch boliwijski gatunek monotypowy południowe Peru, Boliwia, północne Chile, wschodnie zbocze Andów w północno-zachodniej Argentynie, zachodni i środkowy Paragwaj oraz południowa Brazylia (Santa Catarina); zakres wysokości: 350–3685 m n.p.m. DC: 5,7–6,8 cm
DO: 4,3–5,9 cm
DP: 4,4–5 cm
MC: 9–14 g
 LC 
Histiotus velatus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1824) żaglouch tropikalny gatunek monotypowy Peru, Boliwia, środkowa i południowa Brazylia, południowy Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna; zakres wysokości: 0–2400 m n.p.m. DC: 5,8–7,1 cm
DO: 4,6–6 cm
DP: 4,2–5 cm
MC: 9–17 g
 DD 
Histiotus macrotus (Poeppig, 1835) żaglouch wielkouchy gatunek monotypowy środkowe Chile oraz północno-zachodnia, środkowa i zachodnia Argentyna; niepewny w Peru; zakres wysokości: 240–3600 m n.p.m. DC: 5,9–6,5 cm
DO: 4,8–6,2 cm
DP: 4,6–5,1 cm
MC: 10,3–20 g
 LC 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski,  DD gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

Opisano również wymarły gatunek z pliocenu dzisiejszych Stanów Zjednoczonych[2]:

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Histiotus P. Gervais, 1856.
  2. DC – długość ciała; DO – długość ogona (bez ogona); DP – długość przedramienia; MC – masa ciała

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b P. Gervais: Documents zoologiques pour servir a la monographie des chéiroptères Sud-Américains. W: F. comte de Castelnau: Expédition dans les parties centrales de l’Amérique du Sud: de Rio de Janeiro à Lima, et de Lima au Para. T. 1. Cz. 2: Mammifères. Paris: Chez P. Bertrand, 1856, s. 77. (fr.).
  2. a b R.A. Stirton. A new genus of the family Vespertilionidae from the San Pedro Pliocene of Arizona. „University of California Publications, Bulletin of the Department of Geological Sciences”. 20 (4), s. 27, 1931. (ang.). 
  3. A. Ruschi & A.G. Bauer. Classificação de quirópteros do Rio Grande do Sul. „Instituto de Pesquisas Veterinárias Desidério Finamor”. 2, s. 40, 1957. (port.). 
  4. a b c Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 123. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  5. a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 236. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  6. a b c d e R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 841–843. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
  7. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Histiotus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-03-05]. (ang.).
  8. a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 541–542. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  9. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 328, 1904. (ang.). 
  10. Jaeger 1959 ↓, s. 239.
  11. Jaeger 1959 ↓, s. 169.
  12. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-11-11]. (ang.).
  13. M.E. Rodríguez-Posada, D.M. Morales-Martínez, H.E. Ramírez-Chaves, D. Martínez-Medina & C.A. Calderón-Acevedo. A new species of Long-eared Brown Bat of the genus Histiotus (Chiroptera) and the revalidation of Histiotus colombiae. „Caldasia”. 43 (2), s. 221–234, 2021. DOI: 10.15446/caldasia.v43n2.85424. (ang.). 
  14. Taxonomy: Histiotus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-11-11]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).