(298) Baptistina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(298) Baptistina
Ilustracja
Baptistiana na tle gwiazd
Odkrywca

Auguste Charlois

Data odkrycia

9 września 1890

Numer kolejny

298

Charakterystyka orbity (J2000)
Przynależność
obiektu

Pas główny

Półoś wielka

2,2641 au

Mimośród

0,0954

Peryhelium

2,0481 au

Aphelium

2,4801 au

Okres obiegu
wokół Słońca

3 lata 149 dni 7 godzin

Średnia prędkość

19,79 km/s

Inklinacja

6,28°

Charakterystyka fizyczna
Jasność absolutna

11m

(298) Baptistinaplanetoida z pasa głównego planetoid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 149 dni w średniej odległości 2,26 j.a. Została odkryta 9 września 1890 roku w Observatoire de Nice w Nicei przez Auguste Charloisa. Pochodzenie nazwy planetoidy nie jest znane.

Możliwy związek z wymieraniem kredowym[edytuj | edytuj kod]

Analizy z 2007 roku wskazywały, że planetoidy, które uderzyły w Ziemię 65,5 mln lat temu mogły pochodzić ze zderzenia w pasie planetoid ok. 160 mln lat temu, które utworzyło rodzinę planetoidy Baptistina. Mniejsze fragmenty macierzystego ciała zostały wyrzucone na orbity przecinające się z orbitą Ziemi, a następnie zderzyły się z nią oraz utworzyły krater Tycho na Księżycu[1]. Jednakże późniejsze analizy obserwacji teleskopu kosmicznego WISE wskazują jednak, że rozpad macierzystego ciała Baptistiny nastąpił 80 milionów lat temu, co znacznie zmniejsza prawdopodobieństwo, że jego fragmenty uderzyły w Ziemię pod koniec kredy[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]