100% energii odnawialnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Postulat 100% energii odnawialnej pojawił się w związku z globalnym ociepleniem i innymi problemami ekologicznymi (np. zanieczyszczeniem powietrza) oraz gospodarczymi (np. wyczerpywanie się energetycznych surowców nieodnawialnych). Wzrost wykorzystywania odnawialnych źródeł energii następuje znacznie szybciej, niż ktokolwiek to przewidywał[1]. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu stwierdził, że jest niewiele technologicznych granic integracji portfela technologii odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić z nich większość całkowitego światowego zapotrzebowania na energię[2]. Mark Z. Jacobson twierdzi, że rozpoczęcie produkcji całej nowej energii tylko z wiatru, energii słonecznej oraz energii wodnej jest możliwe w 2030 r., a istniejący system dostaw energii elektrycznej może zostać zastąpiony całkowicie do 2050 r.[3]. Przeszkody w realizacji planu 100% energii odnawialnej są "przede wszystkim społeczne i polityczne, a nie technologiczne lub ekonomiczne"[4]. Jacobson wskazuje, że koszty energii z wiatru, słońca, wody powinny być podobne do dzisiejszych kosztów energii[5]. Europejska Rada ds. Energii Odnawialnej (EREC) wskazuje, że Unia Europejska może do 2050 zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o ponad 90%, jeśli całą produkcję energii przestawi na źródła odnawialne[6].

W skali kraju, postulat 100% energii elektrycznej z OZE dotąd osiągnęły (albo były bliskie) w krótszych przedziałach czasu (stan na 9. stycznia 2018):

  • Dania - z 9/10 lipca 2015 osiągnięto poziom 140% całkowitego zapotrzebowania[7],
  • Islandia - stabilnie zapewnia sobie 100% prądu i ponad 80% energii pierwotnej z OZE, jednocześnie planuje sprzedaż odnawialnej energii elektrycznej do Wielkiej Brytanii [8],
  • Kostaryka - 300 dni w 2017 roku było w 100% oparte na różnych źródłach OZE [9],
  • Niemcy - 1 maja 2018 energia odnawialna zapewniła po raz pierwszy w historii tego kraju przez dwie godziny ponad 100% energii elektrycznej z OZE[10],
  • Portugalia - przez 107 godzin 100% miks OZE w dniach 7-11 maja 2016[11].

Raporty nt. realizacji systemu energetycznego opartego na efektywności energetycznej, magazynowaniu energii oraz 100% energii odnawialnej:

  • "Energy system analysis of 100% renewable energy systems — The case of Denmark in years 2030 and 2050"[12],
  • "Putting the EU on Track for 100% Renewable Energy"[13],
  • "Energy [R]evolution report"[14],
  • "Transition to a fully sustainable global energy system"[15],
  • 100% energii ze źródeł odnawialnych do roku 2050?[16].

Krytyka przez środowisko akademickie[edytuj | edytuj kod]

Autorzy scenariuszy 100% OZE spotykają się z krytyką w kręgach akademickich[17][18]. Podstawowym zarzutem jest fakt, że scenariusze te są zbyt uproszczone i obejmują analizę głównie energię elektrycznej, a nie pierwotnej. Ignorując energetykę jądrową (często z przyczyn pozanaukowych), autorzy znacząco obniżają prognozowane zapotrzebowanie na energię w przyszłości, co stawia ich w opozycji do innych, bardziej wiarygodnych prognoz w tej dziedzinie[19]. W raporcie IPCC SREEN[2] przeanalizowano 164 scenariusze rozwoju OZE, ponad połowa z nich wskazuje na ok. 27% udział OZE w zapotrzebowaniu na energię pierwotną.

The global primary energy supply share of RE differs substantially among the scenarios. More than half of the scenarios show a contribution from RE in excess of a 17% share of primary energy supply in 2030, rising to more than 27% in 2050. The scenarios with the highest RE shares reach approximately 43% in 2030 and 77% in 2050. In other words, it is likely that RE will have a signifi cantly larger role (in absolute and relative numbers) in the global energy system in the future than today.

Autorem pojedynczego scenariusza, wskazującego aż 77% udziału OZE w zapotrzebowaniu na energię pierwotną w 2050, był Sven Teske, aktywista Greenpeace[20] i miał bardzo małą wartość naukową[17].

Jedna z publikacji Marka Z. Jacobsona spotkała się z szeroką krytyką naukowców[21]. 21 autorów, w tym czołowi klimatolodzy (Ken Caldeira, James Hansen) oraz specjaliści od źródeł odnawialnych (C. Clack) w swojej publikacji[22] skrytykowało go za szereg nierealistycznych założeń (np. wielokrotne przewymiarowanie mocy generatorów energetyki wodnej). Mark Z. Jacobson, zamiast odnieść się do zarzuconych błędów, pozwał autorów pracy oraz PNAS do sądu o naruszenie dóbr osobistych[23], co spotkało się z szeroką krytyką[24]. Ostatecznie pod presją środowisk akademickich i opinii publicznej pozew został wycofany[25].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 100 Percent Renewable Vision Building
  2. a b Special Report on Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation
  3. New Mark Z. Jacobson Study Draws A Roadmap To 100% Renewable Energy
  4. Zielony Instytut: Demokracja Energetyczna
  5. Providing all global energy with wind, water, and solar power, Part II: Reliability, system and transmission costs, and policies
  6. 100% energii ze źródeł odnawialnych do roku 2050?
  7. Dania pierwszym krajem generującym nadwyżki energii wiatrowej, Chip
  8. Iceland: A 100% renewables example in the modern era
  9. Costa Rica's electricity generated by renewable energy for 300 days in 2017
  10. Rekord Niemiec: 100% zapotrzebowania ze źródeł odnawialnych, wysokienapiecie.pl
  11. Portugal runs for four days straight on renewable energy alone, The Guardian
  12. Energy system analysis of 100% renewable energy systems — The case of Denmark in years 2030 and 2050
  13. Putting the EU on Track for 100% Renewable Energy
  14. Energy (R)evolution report
  15. Transition to a fully sustainable global energy system
  16. 100% energii ze źródeł odnawialnych do roku 2050?
  17. a b Burden of proof: A comprehensive review of the feasibility of 100% renewable-electricity systems, „Renewable and Sustainable Energy Reviews”, 76, 2017, s. 1122–1133, DOI10.1016/j.rser.2017.03.114, ISSN 1364-0321 [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  18. Roadmap to nowhere: the myth of powering the nation with renewables, „EnergyPost.eu”, 9 stycznia 2018 [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  19. WEO 2017 : Key Findings, www.iea.org [dostęp 2018-05-12].
  20. Sven Teske - Campaigner, „Greenpeace International” [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  21. Robert Fares, Landmark 100 Percent Renewable Energy Study Flawed, Say 21 Leading Experts, „Scientific American Blog Network” [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  22. Christopher T.M. Clack i inni, Evaluation of a proposal for reliable low-cost grid power with 100% wind, water, and solar, „Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America”, 114 (26), 2017, s. 6722–6727, DOI10.1073/pnas.1610381114, ISSN 0027-8424, PMID28630353 [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  23. PNAS asks D.C. court to dismiss $10 million defamation lawsuit, „Retraction Watch”, 20 lutego 2018 [dostęp 2018-05-12] (ang.).
  24. Michael Hiltzik, A Stanford professor didn't just debate his scientific critics — he sued them for $10 million, latimes.com [dostęp 2018-05-12].
  25. Stanford prof drops defamation suit against scientific critics, „The North Bay Business Journal”, 24 lutego 2018 [dostęp 2018-05-12].