68 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
68 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1974

Rozformowanie

1999

Dowódcy
Pierwszy

ppłk Franciszek Bujalski

Ostatni

mjr Henryk Małkowski

Organizacja
Numer

JW 3886[1]

Dyslokacja

Łeba

Rodzaj sił zbrojnych

[ Wojska OPK – do 1990
WLOP

Rodzaj wojsk

Wojska obrony przeciwlotniczej

Podległość

4 Gdyńska Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej

68 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (68 dr OP) – samodzielny pododdział Wojska Polskiego.

Dywizjon sformowany został w 1974 w Łebie jako 68 dywizjon ogniowy artylerii rakietowej. Rozformowany w 1999.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozkazem dowódcy WOPK nr 0188/Org. z 19 września 1974 w Centrum Szkolenia Specjalistów Artylerii i Radiotechniki przeszkolono kadrę dla nowo formowanych dywizjonów: 68 doar i 69 doar w Rowach.

W 1975 do stacji kolejowej Hel przybywają transportem kolejowym z ZSRR pierwsze przeciwlotnicze zestawy rakietowe PZR S-125M Newa, będące zasadniczym sprzętem bojowym dywizjonu.

W ramach restrukturyzacji Sił Zbrojnych dywizjon został rozformowany w 1999 roku.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie dywizjonu zmieniało się wraz z możliwościami finansowymi państwa oraz z rozwojem techniki wojskowej.

4 wyrzutnie rakiet NEWA, każda wyrzutnia po 4 rakiety.

Dowódcy dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

  • 1974-1979 – ppłk Franciszek Bujalski
  • 1979-31 stycznia 1999 – ppłk Witold Tarkiewicz
  • 1 lutego 1999-31 października 1999 – mjr Henryk Małkowski

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]