17 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
17 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

kwiecień 1962

Rozformowanie

30 czerwca 2011

Dowódcy
Pierwszy

mjr Henryk Zając

Ostatni

ppłk Sławomir Biliński

Organizacja
Numer

JW 1521[1]

Dyslokacja

Libiąż

Rodzaj sił zbrojnych

Wojska OPK – do 1990
WLOP – do 2004
Siły Powietrzne

Rodzaj wojsk

Wojska obrony przeciwlotniczej

Podległość

1 Śląska Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej

17 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (17 dr OP) – samodzielny pododdział Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Sił Powietrznych.

Dywizjon stacjonował w Libiążu, podlegał dowódcy 1 Śląskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Z dniem 30 czerwca 2011 dywizjon został rozformowany.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizjon sformowano na podstawie Rozkazu MON nr 005/Oper. z dnia 28 stycznia 1961 oraz zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 jako 17. dywizjon ogniowy artylerii rakietowej z podległością pod Dowództwo 1 Dywizji Artylerii OPK, a pierwszym uzbrojeniem były zestawy rakietowe SA-75 Dźwina. Z dniem 2 listopada 1962 jednostka weszła w system dyżurów bojowych.

W 1982 roku dywizjon przeprowadził strzelania bojowe na poligonie w Aszułuku w ZSRR.

W latach 1985–1986 jednostka została przezbrojona w zestawy rakietowe S-125 Newa. Z nowym sprzętem z dniem 15 lipca 1986 weszła w system dyżurów bojowych.

W 1991 roku zmieniono nazwę jednostki na 17 dywizjon rakietowy OP.

W latach 2000–2001 zmodernizowano zestawy S-125M Newa do standardu S-125 Newa-SC.

W związku ze zmianami w strukturach Sił Powietrznych, decyzją MON nr Z-37/Org./P1 z dnia 27 maja 2010 roku, następnie decyzją MON nr PF-68/Org./SSG/ZOiU-P1 z dnia 19 sierpnia 2010 roku oraz wykonawczym rozkazem Dowódcy Sił Powietrznych nr PF-211 z dnia 8 września 2010 roku zdecydowano o rozformowaniu jednostki w terminie do dnia 30 czerwca 2011. Na bazie jej środków sformowano nowy 35. dr OP w Skwierzynie.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo
  • sztab
  • bateria dowodzenia
  • bateria radiotechniczna
  • bateria startowa (S-125 Newa-SC)

Dowódcy dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

  • 1962–1968 – mjr Henryk Zając
  • 1968–1979 – ppłk Stefan Bojdak
  • 1979–1985 – mjr Ryszard Kostarek
  • 1985–1988 – mjr Andrzej Pierścionek
  • 1988–2004 – ppłk Mieczysław Magnowski
  • 2004– 30 czerwca 2011 – ppłk Sławomir Biliński

Podporządkowanie[edytuj | edytuj kod]

  • 13 Dywizja Artylerii OPK (1962–1967)
  • 1 Dywizja Artylerii OPK (1967–1988)
  • 1 Brygada Artylerii OPK (1988–1991)
  • 1 Śląska Brygada Rakietowa Obrony Powietrznej (1991–2011)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]