Abdellah Taia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Abdellah Taïa (ur. w 1973 w Salé) - marokański pisarz, żyjący w Paryżu, dokąd wyemigrował w 1998 roku. Taïa tworzy w języku francuskim, a jego książki tłumaczono na angielski, baskijski[1], duński, hiszpański[2] i szwedzki[3].

Twórczość Taïa dotyczy życia homoseksualistów w nietolerancyjnym społeczeństwie Maroka lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, w którym dorastał i ma podłoże autobiograficzne.[4]

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Taïa dorastał w wielodzietnej rodzinie w Salé w Maroko z dziewięciorgiem rodzeństwa. Pierwszy kontakt z literaturą Taïa zawdzięczał ojcu, który był dozorcą w bibliotece w Rabacie. Jako nastoletni gej konfrontowany był z homofobicznym nastawieniem lokalnej społeczności.

Do momentu emigracji studiował literaturę francuską w Rabacie. W połowie lat dziewięćdziesiątych wyjechał do Szwajcarii, następnie do Paryża, gdzie dokończył studia na Sorbonie.[5]

W 2007 roku dokonał publicznego coming outu w wywiadzie udzielonym magazynowi literackiemu Tel Quel [6], co wywołało kontrowersje w Maroku.[7]

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • L’Armée du Salut, Seuil, 2006; tłum. ang.: Salvation Army, Semiotext(e)
  • Mon Maroc, Séguier 2000; tłum. hiszp.: Mi Marruecos, Editorial Cabaret Voltaire, 2009
  • Le rouge du Tarbouche Séguier 2004
  • L'armée du salut, Seuil 2006
  • Maroc 1900–1960, un certain regard. Actes Sud 2007
  • Une mélancolie árabe. Seuil 2008


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]