Adolf Dobrianskyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Adolf Ivanovič Dobrianskyj (też: Dobriansky lub Dobrianskij) herbu Sas (ur. 19 grudnia 1817 - zm. 19 marca 1901 w Innsbrucku) – rusiński działacz społeczny i kulturalny, namiestnik (żupan) autonomicznego Ruskiego Kraju w Królestwie Węgier, prawnik.

Od 1840 był urzędnikiem w Peszcie. Przywódca ruchu Rusinów w latach 1848-1849, uczestniczył w Zjeździe Słowiańskim w Pradze, był również członkiem Głównej Rady Ruskiej, wywalczył autonomię dla utworzonego z 4 komitatów Ruskiego Kraju. W 1875 został zmuszony do emigracji, wyjechał do Petersburga, w 1881 powrócił do Lwowa, gdzie wytoczono mu w 1882 proces o zdradę kraju (afera Hniliczek). Został uniewinniony, jednak do końca życia przebywał w Wiedniu i Innsbrucku. Pochowany jest we wsi Habura na północ od Medzilaborców na Słowacji.

Literatura[edytuj]