Adolf Goldfeder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Adolfa Goldfedera na cmentarzu żydowskim w Warszawie.

Adolf Goldfeder (ur. 1836, zm. 30 maja 1896 w Warszawie) – polski bankier żydowskiego pochodzenia.

W 1860 założył bank, na co środki zebrał wygrywając na loterii. Prowadził go ze swym bratem Maksymilianem. Po śmierci Goldfedera bank przejęli jego synowie Bronisław i Józef. Bank został zlikwidowany w 1932. Goldfeder konkurował z innym wielkim żydowskim bankierem Warszawy Wilhelmem Landauem. Kredytował budowę Mareckiej Kolei Dojazdowej. Nabył współwłasność w zakładach produkcji narzędzi rolniczych Włochy.

Był żonaty z Różą z domu Heyman (1839–1923)[1]. Miał z nią synów Bolesława (konsula japońskiego i członka zarządu Gminy Wyznaniowej w Warszawie) i Józefa oraz córkę Stefanię, żonę Jerzego Skarbka. Dziadek Krystyny Skarbek.

Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 71, rząd 1)[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Róży Goldfeder w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie
  2. Grób Adolfa Goldfedera w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie
  3. Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Jagielski: Przewodnik po cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej 49/51. Z. 1, Kwatery przy Alei Głównej. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Społeczny Komitet Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce, 1996, s. 80. ISBN 83-90-66296-5.