Adolf Gross

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Adolf Gross (ur. 26 lipca 1862 w Krakowie, zm. 26 grudnia 1936 tamże) – żydowski prawnik, adwokat z Krakowa, działacz samorządowy i poseł do Rady Państwa XI i XII kadencji, działacz i publicysta gospodarczy. Brat Daniela Grossa, wujeczny brat Stanisława (Salomona Naftalego) Mendelssohna, ojciec Zygmunta Grossa i Feliksa Grossa, dziad Jana Tomasza Grossa.

Życiorys[edytuj]

Urodzony w Krakowie z ojca Mojżesza Dawida, pośrednika handlowego, i nieznanej z imienia matki z Mendelssohnów, ukończył tamże gimnazjum oraz uzyskał doktorat na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czasie studiów aktywnie działał w postępowej Czytelni Akademickiej. Około 1890 r. otworzył kancelarię adwokacką. Od 1902 wchodził w skład Rady Miasta Krakowa, w 1907 powołał Powszechne Towarzystwo Budowy Tanich Mieszkań i Domów Robotniczych. W 1910 jako poseł przeprowadził ustawę o państwowym funduszu mieszkaniowym. W czerwcu 1911 został wybrany ponownie na XII kadencję jako poseł niezależny mający jednak poparcie PPSD.

Radny Krakowa, członek Związku Miast Polskich w 1932 roku[1].

Przy ulicy Smoczej 10 na kamienicy zbudowanej z inicjatywy Grossa znajduje się tablica pamiątkowa na jego cześć[potrzebny przypis].

Bibliografia[edytuj]

  • J. Bieniarzówna, J.M. Małecki - "Dzieje Krakowa. Kraków w latach 1796-1918", Kraków 1979, ​ISBN 83-08-00116-5

Przypisy

  1. Samorząd Miejski : organ Związku Miast Polskich 1932 z. 8, s. 475.