Afereza (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aferezaproces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w nagłosie (na początku wyrazu), np. w języku polskim skra < iskra. Może występować w procesie zapożyczania wyrazów, np. łac. apothēcahiszp. bodega, łac. ecclesĭa. chiesa (kościół)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Sorbet: Próba klasyfikacji zmian paragogicznych w językach romańskich. W: Uniwersytet Łódzki [on-line]. [dostęp 2017-12-11].