Afereza (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: afereza (zabibeg medyczny).

Afereza (z późn. łac. aphaeresis, gr. ἀφαίρεσις aphaíresis „zabranie”)[1][2]proces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w nagłosie (na początku wyrazu), np. w języku polskim skra < iskra. Może występować w procesie zapożyczania wyrazów, np. łac. apothēcahiszp. bodega, łac. ecclesĭa. chiesa (kościół)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński, afereza, [w:] Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [online], slownik-online.pl [zarchiwizowane z adresu 2013-07-02].
  2. Henry George Liddell, Robert Scott, ἀφαίρεσις, [w:] A Greek-English Lexicon [online] [dostęp 2018-07-15] (ang.).
  3. Piotr Sorbet, Próba klasyfikacji zmian paragogicznych w językach romańskich, [w:] Uniwersytet Łódzki [online] [dostęp 2017-12-11].