Afereza (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Afereza (z późn. łac. aphaeresis, gr. ἀφαίρεσις aphaíresis – "zabranie")[1][2]proces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w nagłosie (na początku wyrazu), np. w języku polskim skra < iskra. Może występować w procesie zapożyczania wyrazów, np. łac. apothēcahiszp. bodega, łac. ecclesĭa. chiesa (kościół)[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński: afereza. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. [dostęp 2018-07-15].
  2. Henry George Liddell, Robert Scott: ἀφαίρεσις (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-15].
  3. Piotr Sorbet: Próba klasyfikacji zmian paragogicznych w językach romańskich. W: Uniwersytet Łódzki [on-line]. [dostęp 2017-12-11].