Synkopa (fonetyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Synkopa (gr. synkope) - zjawisko fonetyczne polegające na zaniku śródgłosowej nieakcentowanej samogłoski lub całej sylaby z wyrazu, co pociąga za sobą jego skrócenie; jest to charakterystyczny proces w niestarannej, szybkiej wymowie.

Przykładem wyrazów synkopowanych są polskie potoczne wogle (popr. w ogóle) czy orginalny (popr. oryginalny).

Zobacz też[edytuj]