Aleksander Polihistor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucius Cornelius Alexander Polyhistor, Aleksandros Polyistor (I wiek p.n.e.) – grecki pisarz i erudyta.

Urodził się około 105 p.n.e. i pochodził z Miletu bądź Karii. Dostał się do niewoli rzymskiej i został przewieziony do Rzymu, gdzie w 82 p.n.e. został wyzwolony przez Sullę. Po wyzwoleniu pozostał w Italii, gdzie przyjął imię Lucius Cornelius Alexander. Jego uczniem był Gajusz Juliusz Hygin. Polihistor zginął w pożarze swojego domu w Laurentum.

Jego twórczość, pozbawiona naukowych ambicji obejmowała dzieła dotyczące różnorodnej tematyki, co dało początek terminowi polihistor – osoby posiadającej wiedzę z wielu różnych dziedzin. Prace Aleksandra stanowiły dla Pauzaniasza i Owidiusza materiał źródłowy.

Niektóre dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Aigyptiaka (O Egipcie)
  • Peri Rhomes (O Rzymie)
  • Ta Korinnes hypomnemata (Komentarz do Korynny)
  • Peri pythagorikon symbolon (O symbolach pitagorejskich)
  • Thaumasion synagoge (Zbiór cudowności)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Wysocka-Mielczarska, Aleksandros Polyistor [w:] Anna Świderkówna (red.), Słownik pisarzy antycznych, Warszawa: Wiedza Powszechna, 2001, s. 43, ISBN 83-214-1199-1.