Anna Świderkówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Świderkówna
Anna Świderkównana Międzynarodowych Targach KsiążkiWarszawa, 20 maja 2006
Anna Świderkówna
na Międzynarodowych Targach Książki
Warszawa, 20 maja 2006
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1925
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 2008
Warszawa
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: papirologia
Profesura 1968
Praca naukowa
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1946–1997
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Dama Orderu Grobu Świętego

Anna Świderkówna, właśc. Anna Świderek, do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.

Życiorys[edytuj kod]

Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej zainteresowała się kulturą antyczną. Brała udział w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka. Była więźniarką niemieckiego obozu jenieckiego.

Po wojnie podjęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku filologii klasycznej. Ukończyła je w 1949. W 1946, na pierwszym roku studiów, została zatrudniona na UW jako asystentka prof. Jerzego Manteuffla, pierwszego polskiego papirologa i organizatora Katedry Papirologii na Wydziale Historycznym UW.

W 1957 przebywała na stypendium rządu francuskiego w Instytucie Papirologii paryskiej Sorbony. W 1962 objęła kierownictwo Katedry Papirologii, które sprawowała do 1991. W 1968 mianowano ją profesorem nadzwyczajnym, a w 1986 została profesorem zwyczajnym. W 1997 przeszła na emeryturę. Wielokrotnie reprezentowała Polskę na międzynarodowych konferencjach i sympozjach poświęconych historii literatury i kultury antycznej.

W późniejszym okresie jej działalności naukowej i literackiej szczególną pozycję zajęła Biblia i jej rola w historii kultury. Tematyce tej, jak również popularyzacji wiedzy o Biblii, jej dziejach i bohaterach poświęciła wiele książek i publikacji; najbardziej znany z nich jest kilkuczęściowy cykl Rozmowy o Biblii (1994–2006). Publikowała artykuły m.in. w „Znaku”, „Tygodniku Powszechnym” i „Gazecie Wyborczej”.

W swoich publikacjach podejmowała również wielokrotnie wątki osobiste i autobiograficzne, m.in. sens i rolę wiary chrześcijańskiej, opisywała swój udział w powstaniu warszawskim oraz roczny pobyt w klasztorze benedyktynek.

Mieszkała w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej. Została pochowana 21 sierpnia 2008 na Cmentarzu Powązkowskim.

Media i spotkania[edytuj kod]

Anna Świderkówna podczas cotygodniowego wykładu o Biblii (20 lutego 2006)

Do końca życia współpracowała z warszawskim Radiem Józef, tworząc cotygodniową audycję z udziałem słuchaczy pt. Prawie wszystko o Biblii – nazwa audycji pochodziła od tytułu jednej z książek Anny Świderkówny. Miała także audycje o tematyce biblijnej w Radiu Maryja.

Prowadziła poświęcone Biblii cotygodniowe spotkania, które odbywały się na plebanii sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie przy ul. Rakowieckiej.

Brała udział w organizowanych przez Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci obozach dla młodzieży wybitnie uzdolnionej.

Członkostwo[edytuj kod]

Nagrody[edytuj kod]

Twórczość (wybór)[edytuj kod]

  • W „państwie” Apolloniosa (1959, rozprawa habilitacyjna)
  • Kiedy piaski egipskie przemówiły po grecku (1959)
  • Historie nieznane historii (1962)
  • Hellada królów (1969)
  • Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta (1974)
  • Siedem Kleopatr (1978)
  • Życie codzienne w Egipcie greckich papirusów (1983)
  • Bogowie zeszli z Olimpu (1991)
  • Rozmowy o Biblii (1994)
  • Ewangelia według św. Mateusza (przekład z jęz. greckiego, 1995)
  • Rozmów o Biblii ciąg dalszy (1996)
  • Ewangelia według św. Marka (przekład z jęz. greckiego, 1997)
  • Rozmowy o Biblii: Nowy Testament (2000)
  • Koń, który trafił do historii (2004)
  • Rozmowy o Biblii: Opowieści i przypowieści (2006)
  • Nie tylko o Biblii (2006)

Była redaktorką Słownika pisarzy antycznych. W jej dorobku znajdują się liczne tłumaczenia z łaciny i greki (m.in. poezje Katullusa i Teokryta, Fedra Seneki, pisma Ojców Apostolskich, ewangelie Mateusza i Marka). Przełożyła także Dzieje Grecji N.G.L. Hammonda[1].

Przypisy

  1. Elzbieta Przybył-Sadowska. „Tylko nieobecni są najbliżej”. Wspomnienie o profesor Annie Świderkównie. „Znak”. nr 641, październik 2008. 

Bibliografia[edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj kod]